حکومت وحدت ملی آزمون دیگری را پشت سر گذاشت

comments 0

سومین دور نشست سام در روزهای چهارشنبه و پنج‌شنبه هفتۀ گذشته با حضور نماینده‌گان و مقام‌های بیش از چهل کشور و سازمان بین‌المللی در کابل برگزار شد.
هدف از تدویر نشست سام، بررسی تعهدات دوجانبه دولت افغانستان و جامعه جهانی خوانده شده بود.
این که نشست مذکور تا چه حدی موثر واقع خواهد شد و یا چه روزنه های امیدی را به روی دولت افغانستان می گشاید سخنانی چند پیرامون آن می نگاریم.
قبل از همه و با توجه به چالش های موجود در کشور ، منطقه و نیز تحولات تازه در سطوح مختلف در جهان باید گفت افغانستان در مقایسه به سال های قبل و بر مبنای چند دلیل در مسیر مثبت روان است که بصورت فشرده روی چند مورد آن بحث می نمائیم.
امنیت:
هرچند قبل از خروج نیروهای ائتلاف به رهبری امریکا بیشترین کارشناسان مسایل نظامی معتقد بودند که عدم حضور بیشتر از یک صد هزار نیروی قوای ائتلاف، افغانستان را به پرتگاه نابودی می کشاند،باعث فروپاشی قوای مسلح افغانستان خواهد شد؛ همچنین مخالفین مسلح دولت از جمله طالبان نیز قبل از خروج نظامیان خارجی از کشور بارها ادعا کرده بودند که پس از خروج قوای ائتلاف در کوتاه ترین فرصت افغانستان را از کنترول حکومت خارج خواهیم کرد، اکنون که بیشتر از دوسال می گذرد که اکثریت قاطع نیروهای ائتلاف افغانستان را ترک کرده اند با وجود درگیری ها و تلاش های پیهم مخالفین دولت و استخبارات منطقه ؛ رزمندگی، پایمردی و استقامت قوای امنیتی کشوربا تلاش حکومت و تغیرات در کادرها ، پیش بینی کارشناسان نظامی و ادعای طالبان را نقش بر آب ساخت.
حقیقت امر این است که امنیت به عنوان ستون فقرات یک کشور باعث پیشرفت یک مملکت در تمام سطوح می گردد ؛ هرگاه امنیت خوب داشته باشیم دهاقین به کشت و کار خویش رسیده می توانند ، بازرگانان به آسانی اموال را وارد و صادر می کنند، جوانان به خاطر آرام در مکاتب و دانشگاه ها به درس و تحصیل می پردازند ، کسبه کاران در فضای امن به کسب و کار خویش میرسند ، سرمایه گذاران داخلی و خارجی دلگرم سرمایه گذاری و ساخت فابریکات در کشور می شوند و بالآخره دولت روی زیر بناء ها و پروژه های ملی سرمایه گذاری می کند، بناءً امنیت نخستین لازمه در امر داشتن یک کشور خود کفأ تلقی می شود.
حکومت وحدت ملی با وجود مشکلات سیاسی داخلی پیش آمده در کشور؛ تلاش های فروانی را به خرج داد تا زمینۀ آسایش شهروندان کشور را مهیا سازد که بارز ترین این دست آوردها را می شود پس زدن حملات گسترده طالبان بالای مراکز ولایات بادغیس ، سرپل ، بغلان ، کندوز ، فاریاب… و نیز شماری از ولسوالی ها در دیگر ولایت ها و همچنین سرکوب داعش در ولایت های ننگرهار ، جوزجان ، سرپل و نابودی پناه گاهای این گروه در ولایت های مذکور از کارهای عمده ای است که قوای مسلح کشور، به رهبری حکومت وحدت ملی انجام داده است.
اما یک موضوع را باید در نظر داشت که پر کردن خلاء بیش از یکصد هزار سرباز تا دندان مسلح و با داشتن تمام امکانات حربی از قبیل سلاح های ثقیل ، خفیفه ، هواپیماها و چرخبال های جنگی مدرن با یک اردوی نوپا و بدون امکانات کافی محاربوی کار بسا دشوار است بناءً مشکلات پیش آمده در شماری از ساحات در بخش امنیت یک امر معمول و غیر قابل انکار است ، بیجا نیست که ما به عنوان شهروندان ملکی این خاک از فداکاری و شهامت قوای امنیتی کشور صمیمانه سپاسگزاری و تقدیر نمائیم.
اقتصاد:
آنچه باعث آسایش اتباع یک کشور می گردد همانا رشد اقتصاد آن می باشد و رشد انکشاف بر می گردد به سطح امنیت در کشور ، با آن که افغانستان از رهگذر امنیتی یکی از کشور های نا امن دنیا محسوب می گردد و عوامل گوناگونی در این نا امنی ها دخیل اند مگر با آن هم حکومت وحدت ملی در حد امکانات خویش در کنار جنگیدن همزمان با دست کم 23 گروه تروریستی و حامیان منطقه ای آنها توانسته است کارهایی مانند اعمار و بهره برداری بند سلما ، بازسازی بند برق نغلو، بند برق کجکی هلمند، کار روی اعمار بند شاه توت ، خط آهن ترکمنستان آقینه، کار روی سرک حلقوی افغانستان ، خط دوم شاهراه کابل شمال ، اکمال سروی مقدماتی تونل دوم سالنگ، راه اندازی و انکشاف شبکۀ برق رسانی ، راه اندازی پارک های صنعتی توسط سکتور خصوصی در ولایت های کابل ، هرات ، بلخ ، کندهار ، ننگرهار… آغاز برنامه میثاق شهروند به سطح کشور و صد ها پروژه بزرگ و متوسط دیگر از کار هایی است که با وجود درگیری دولت در مسایل امنیتی به آن ها توجه جدی نموده است.
مبارزه با فساد:
پدیدۀ فساد که پس از حضور خارجی ها و روی کار آمدن حکومت آقای حامد کرزی آغاز و در اواخر حکومت وی به اوج خود رسیده بود ، این وضعیت باعث شد تا افغانستان را در لیست یکی از مفسد ترین کشور های جهان جا دهد اما پس از ایجاد حکومت وحدت ملی و با تعهد رئیس جمهور و رئیس اجرایی حکومت وحدت ملی موفق شدند تا بزرگترین دستآوردها را در این بخش داشته باشند طوری که از آغاز حکومت وحدت ملی تا کنون دستکم 300 قضیه بزرگ فساد را بررسی و عاملان آن را به کیفر برساند زیرا ایجاد اداره عالی مبارزه با فساد موفق به پیگیری قضایای بزرگ و به محکمه کشانیدن ده ها مقام پلند پایه دولت گردید که این نیز در ذات خویش امید ها را برای داشتن یک آینده روشن بیشتر می سازد.
مگر با وجود جدیت رئیس جمهورغنی در امر مبارزه با فساد و کشانیدن خائنین به میز محاکمه شماری از قضایای کلان مانند قضیۀ کابل بانک تا کنون لاینحل باقی مانده است.
با در نظر داشت دلایلی که در بالا ذکر کردیم مقام های عالی رتبه حکومت افغانستان در آخرین نشست (سام) با ارائه گزارش مفصل از کارکرد های یک سال خویش در قبال تعهدات نشست بروکسل مؤفق شدند تا قناعت خاطر نمایندگان بیش از 45 کشور کمک کننده به افغانستان را فراهم ساخته و آنان را مطمئن سازند که دیگر کمک های جامعه جهانی در افغانستان حیف و میل نه بلکه در جاهای مناسب آن به مصرف میرسد.
در حقیقت صاحب امتیاز این دستآوردها آنانی اند که به وطن و هموطنان خویش عشق می ورزند و خواهان آبادی و خود کفائی این کشور می باشند، در واقع مؤفق برون شدن حکومت وحدت ملی از این آزمون بزرگ جهانی ( نشست سام ) روزنۀ تازه ای را بروی افغانستان در امر دست یابی به کمک های بیشتر جامعه جهانی گشوده است .
به باور من حکومت وحدت ملی به هر اندازه روی موضوعات ذکر شده در بالا ( امنیت – اقتصاد – مبارزه با فساد ) بیشتر توجه نماید به همان اندازه شاهد مؤثریت و در کار ها و جلب کمک های بین المللی خواهد بود.
نگارنده : سید جمال اخگر

Comments

Leave a Reply