افغانستان در تنویر صلح ! / شمس حقجو

comments 0

این حقیقت بر همگان هویدا است که افغانستان از مدت ها بدینسو تحت عناوین مختلف در آتش خانمان سوز جنگ و بدبختی مظلومانه می سوزد و بخش اعظم هست و بود آن به گونه یی صدمه و آسیب دیده و سر انجام هزار ها انسان مظلوم اعم از زن، مرد، خورد، بزرگ و حتی طفلکان معصوم و بیگناه جان های شرین خود را از دست داده اند و این روند هنوز هم متاسفانه خاتمه نیافته، بلکه به سرعت ادامه دارد.

پس بر هر انسان با احساس، با درک و دلسوز لازم است تا با استفاده از امکانات دست داشته در خاموش ساختن کامل و یا حد اقل کاهش شعله این آتش افروخته شده اقدام نموده و وجبیه و مسوولیت ایمانی، وجدانی و میهنی خویش را انجام دهد.

بنابر این کشور ایالات متحده امریکا که یکی از حامیان بزرگ دولت جمهوری اسلامی افغانستان می باشد با پا در میانی درجنگ افغانستان با گروه طالبان یک توافق نامه صلح را ب امضا رسانید که بعد از آن مذاکرات بین الافغانی به میزبانی کشور قطر آغاز گردید که در ابتدا این مذاکرات چالش ها و موانع بزرگ سد راه این پروسه قرار داشت واکنون این همه چالش ها و موانع در حال بر طرف شدن است و صلح در دین مبین اسلام نیز از جایگاه والایی برخوردار است چون در صلح صفا و صمیمیت به میان می آید و تمام اقشار مختلف جامعه کنار هم برادر وار زندگی می نمایند و دیگر اینکه صلح در کشور باعث رفاه، ترقی و آبادانی کشور میگردد.

چون ما مسلمان هستیم و افتخار پیروی دین سعادت زا و نجات بخش اسلام را داریم دینی که به اساس آیه کریمه:(ان الدین عند الله الاسلام). ترجمه: یگانه دین مقبول و پسندیده نزد خداوند (ج) است.

چنانچه خداوند متعال در قرآن عظیم الشان می فرماید: ﴿إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ إِخۡوَةٞ فَأَصۡلِحُواْ بَيۡنَ أَخَوَيۡكُمۡۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ﴾ [الحجرات: 10]  ترجمه: یقیناً مؤمنان برادرند، پس میان برادرانتان صلح (و آشتی) بر قرار کنید، و از الله بترسید، باشد که به شما رحم کرده شود).

خواست مردم واضح است آرامش و ثبات. این آرامش می تواند به سادگی به دست بیاید تنها کافی است که افراد و گروه های مسلح، سلاح های شان را برزمین بگذارند مثل بقیه انسان ها، انسان گونه زیست و زندگی کنند و بگذارند که دیگران نیز زندگی کنند. به جای تفنگ، قلم بدست بگیرند، به جای خمپاره و بمب با بیل و کلنگ برای آبادی خانه، کاشانه و محل زندگی اش زحمت بکشند به جای کشتار انسان های بی دفاع و بی گناه، برای کمک به آنها و نیازمندان تلاش کنند و به درستی بدانند که دین مقدس اسلام دین صلح و همزیستی،  دین تعاون و همکاری، دین آبادی و سازندگی است نه دین ویرانگری، کشتار و دربدری. بدانند که اسلام به نجات جان انسان ها حکم نموده و نجات جان یک فرد را معادل نجات جان تمام انسان ها خوانده است. بدانند که قرآن پاک به صورت واضح قتل انسان های بی گناه و بی دفاع را ممنوع و جزء  از گناهان نابخشودنی خوانده است. که در این مورد الله متعال می فرماید:

ترجمه: و هر کس مؤمنی را به عمد بکشد مجازات او (آتش) جهنم است، که در آن جاوید (معذّب) خواهد بود و خدا بر او خشم و لعن کند و عذابی بسیار شدید بر او مهیا سازد.  سوره نساء آیه (93).

این خواست مردم است؛ مردم که سالیان سال در نا امنی و خشونت زیست و زندگی کرده اند و تمامی دار و ندار شان را در این جنگ ویرانگر از دست داده اند. مردم می گویند که اگر طالبان فرزندان این مرز و بوم اند، صدای آن ها را لبیک گفته و به خواست مردم تن می دهند آنها خشونت را کنار گذاشته و سلاح های شان را برزمین بگذارند و دیگر آله دست کشورها و سازمان های بیگانه نگردند و از فرصت تاریخی که به وجود آمده است استفاده اعظمی نمایند و به پروسه صلح لبیک گویند تا صلح پایدار در کشور بر قرار گردد و دیگر هیچ هموطن ما در سوگ از دست دادن عزیزان شان نباشند مردم توقع دارند که جنگجویان طالب دیگر به خواست بیگانگان هموطنان خود را نکشند و دست از خشونت بکشند تا یک صلح و ثبات در تمام نقاط کشور حکمفرما گردد.

Comments