سیاست های تک فردی ، راه بجایی نخواهد برد

comments 0

0 Views

هر چند کشور ما جو مناسبی برای خود کامگی ، یکه تازی و خود شیفتگی نیست و همواره آنانی که بر طبل خود بزرگ بینی کوفته اند تاریخ آنها را تطمیع کرده است، اما پرسش این جاست که کدام ملحوظات یک شخص را وا میدارد تا به خود بزرگ بینی،ستیزه جویی،سرکوب دیگران و ترجیح خویش به سایرین متمایل گردد؟
ارسطو در این رابطه دیدگاه تقریباً را بیان کرده است که:«فرد زادۀ اجتماع و اجتماع زادۀ افراد است».
این بدان معناست که هیچگاه فرد بدون اجتماع آرامش اصلی را دریافت نمی کند و حضور افراد اجتماع را شکل می دهد بناءً به استناد همین مطلب قدرت اصلی افراد در اندازه ارتباطات شان با جامعه است.
از دید ساخت گرایی و جغرافیایی افغانستان بهترین مکان برای پرورش استعدادها است اما آنچه این استعداد ها را ذوب و به نابودی میکشاند همانا از دست دادن فرصت های همدیگر پذیری ، اتحاد و برتری جویی است.
اگر نظر اجمالی به اوراق تاریخ انداخته شود به وضاحت درک خواهید کرد که همواره عوامل ضعف و از هم پاشی نظام ها در جهان و به ویژه در افغانستان و به انزوا کشانیده شدن افراد دارای نفوذ سیاسی و نظامی در واقع غرور بیجا،کوچک شمردن رقبأ و بزرگنمایی قدرت فردی بوده است.
زنده ترین مثال این که احمدشاه ابدالی به تنهای اما با معاونت بزرگان اقوام کشور سالیان متمادی افغانستان را با درایت تمام حفظ و در کنار آن یک ساحه وسیع را در قلمرو خویش افزود اما شوربختانه پس از در گذشت احمدشاه بابا و تیمورشاه پسر مدبر وی همین خود بزرگ بینی پسرانش سبب شد تا افغانستان به باتلاق بحران فرو رود و ادامه این کشمکش ها سبب از دست دادن قسمت بزرگی از خاک کشور عزیز ما گردید.
اما امروزه چه کسانی بر طبل خود بزرگ بینی می کوبند و کی ها می خواهند با در پیش گرفتن سیاست های تک فردی حالت شکننده کشور را بحرانی تر سازند؟
جنرال عبدالرشید دوستم:
صادقانه باید بگویم که بنده به صفت یک شهروند در گذشته با یک تعداد عملکردهای آقای دوستم ضمن این که موافق بودم بلکه آن را تمجید می کردم به گونه مثال موقف مردانه ان در مقابل تروریستانی مانند طالب و داعش حضورش در خطوط مقدم نبرد که به باور من انرژی خارق العاده را به قوای مسلح کشور می داد.
اما در کنار این خوبی ، کاستی ها،اشتباهات و نا رسایی های فراوانی در عملکرد های این جنرال پنج ستاره و معاون اول کشور به مشاهده میرسد که چند مورد آن نابخشودنی و غیر قابل پذیرش برای فرد دوم یک کشور است.
– عدم اندیشه سیاسی فراخ و همه جانبه.
آقای دوستم به دلیل نداشتن سواد کافی و تحصیلات اکادمیک از اندیشه افغانستان شمول برخوردار نبوده و همواره موقف گیری هایش در نوسان قرار دارد و این امر باعث عقب مانی اش از سیاست های جاری کشور و جهان گردیده است.
– توجه به امورات پیش پا افتاده و عدم راز داری.
در این اواخر قضیه احمد ایشچی نه تنها که بازار رسانه های افغانستان بلکه رسانه های مطرح دنیا را نیز گرم تر کرد اما در حقیقت امر این عمل برای آقای دوستم یک امر معمول می باشد چنانچه حکایاتی از این دست در ولایات تحت نفوذ دوستم از سوی وی و هوادارانش به وفرت بگوش می رسد .
شاید اگر مانند گذشته در عوض ایشچی که از نفوذ و قدرت زیادی در شمال برخوردار است شخص دیگری می بود کار به اینجا نمی رسید.
– برخورد عقده مندانه در مقابل رقبای سیاسی.
همواره با رقبای خویش از روی تعصب و عقده مندانه برخورد نموده و سخنرانی هایش در جریان کمپاین های انتخاباتی مهر تائید بر این مدعاست.
– عدم ثبات سیاسی و…
از زمان حکومت دوکتور نجیب الله تا امروز هیچگاه جنرال دوستم از ثبات سیاسی و دیدگاه واحد برخوردار نبوده و همین گونه رفتارهای غیر حرفوی در جو سیاست وی سبب شکنندگی در چندین نظام گردیده است.
اینها مواردی اند که تقریباً تمام هموطنان ما شاهد عینی این مسایل اند و بخوبی آن را هضم کرده می توانند.
اقدام اخیر جنرال دوستم ، محمد محقق و عطا محمد نور از دید کارشناسان واقعن مضحک است زیرا این سه رهبر سیاسی از بدنه های اصلی نظام اند و تشکیل ائتلاف اینها در واقع و به اصلاح عام (عریضه بالای خود) می باشد.
پرسش من به عنوان یک شهروند از آنها این است که آیا در صورت تشکیل یک حکومت تازه موقفی بلند تر از امروز نصیب تان خواهد شد ؟
هرگز!
پس با تشکیل ائتلاف های نامیمون وقت کشی نکنید به جای پاچه بر زدن بخاطر تخریب و تقویت فرد گرایی ، به کار های اصلی تان که همانا خدمت به ملت ستمدیده کشور است تمرکز کنید تا باشد دعای مادران بیوه ، بچه های یتیم و پدران معیوب شامل حال تان گردد.
گفتنی است این ها تنها کسانی نیستند که برای ترویج سیاست های تک فردی ، تقویت خویش و تخریب نظام آستین بر زده اند در کنار آن هستند کسانی مانند انوار الحق احدی رئیس حزب جبهه نوین افغانستان ووزیر مالیه حکومت آقای کرزی،ظاهر قدیر نماینده مردم ننگرهار در ولسی جرگه که با بهانه های این و آن در پی باجگیری از حکومت استند چنانچه چندی قبل عبدالباری جهانی وزیر قبلی اطلاعات و فرهنگ کشور پرده از فساد و رشوت آقای قدیر برداشت اما متأسفانه حکومت و مجلس نمایندگان در این زمینه سکوت اختیارنمودند .
آنهایی را که در این نوشته نام بردم به عنوان مثال ذکر نمودم زیرا این چنین افراد به وفرت پیدا میشوند و اینها از سرشناس ترین شان محسوب میشوند بناءً ترجیح دادم تا از آنها بنویسم.
در نوشته های بعدی بصورت مفصل پیرامون تک تک اشخاصی که سیاست های تک فردی را دنبال و یا به مسایل چالش برانگیز قومی ، مذهبی و سمتی دامن میزنند انشاءالله خواهیم پرداخت.
با حرمت فراوان سید جمال اخگر

Share this page to Telegram

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *