اوس به څه ليكې شاعره…؟ عبدالباري جهاني

comments 0

1 Views

‎هغه ستا د ابا مېنه تالا سوې
‎چي تندي كي دي سجدې ورته ساتلې
‎د ګلونو پر غونډۍ اورونه اوري
‎وږمه ځي تر ارغوانه پښه نيولې
‎په كوڅو كي يې ژوندۍ جنازې ګرځي
‎پر كورونو د بلا، ساه ده ختلې
‎له باڼو تر ګرېوانه د اوښكو كور دئ
‎له زلمو شونډو موسكا ده كوچېدلې
‎پر اوږو د اوښكو ووته له ښاره
‎د خندا جنازه ولاړه غم لړلې

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎اوس په ساندو كيسې وزي له كابله
‎چي كوڅې يې وې ښايستې په پېغلو حورو
‎سور سالو يې د لمبو رنګ دی اخيستى
‎چي په ښكلي وه باغونه د انګورو
‎پر انګړ يې د پاتا كمبلي ژاړي
‎پر تېر سوى دئ ناورين د زورورو
‎ماشومان يې بلاګاني په خوب ويني
‎افسانې د برېتورو، ږيرورو
‎د هر پلار كيسه د زوى په وينو سره ده
‎هره مور ده پرهارونه د ناصورو

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎كډي كوم وطن ته وړي دا كور خرابي
‎اوس به څوك اوري آواز د پردېسانو
‎كوم ولات كي يې درمل ورته ليكلي
‎څوك به اوري فريادونه د زخميانو
‎څوك به غوږ نيسي نارو ته د بې پلارو
‎څوك به وژاړي سلګۍ د يتيمانو
‎څوك به بېرته لوپټه د خور پر سر كي
‎څوك به نيسي ګرېوانونه د غازيانو
‎د نښتر وني جنډۍ سوې د قبرونو
‎لا رواني دي جوپې د شهيدانو

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎اوس به څوك له قلندره سره ژاړي
‎اوس به څوك لېږي ميرا ته غزلونه
‎څوك به اوښكي تويوي پر مينانو
‎څوك به ژاړي په كېږديو كي نكلونه
‎كوم حميد به خط و خال كاغذ ته يوسي
‎يادوي به د يارانو سفرونه
‎څوك به اوري كرامت د دروېشانو
‎څوك به ګوري پر رحمان باندي فالونه
‎څوك به نيسي د ديدن د ګودر لاري
‎له سالو سره به څوك ستايي اورونه

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎اوس به څوك د هندوكش سندري بولي
‎اوس به څوك ځي په اتڼ تر خيبرونو
‎اوس به څوك د ارغسان پر څپو ګرځي
‎څوك به ليكي قصيدې د كونړونو
‎څوك به بولي له آمو تر اباسينه
‎غر او سمه د سركښو اولسونو
‎څوك به بولي له اټكه تر مالانه
‎قلاګاني د بابا له ميراثونو
‎اوس به څوك د جلالا ګودر ته يوسي
‎د هلمند څخه شرنګى د امېلونو

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎اوس به څوك رايادوي تېري خبري
‎اوس به څوك راويښوي زاړه نكلونه
‎اوس به څنګه نكلچي غاړه تازه كي
‎اوس به څه وايي زامنو ته پلرونه
‎اوس به څوك د پاني پت په توره وياړي
‎اوس به څوك تسليموي اصفهانونه
‎كوم شېرشاه توره ايستلې ځي سسرام ته
‎كوم اكبر به ورانوي د فرنګ خونه
‎كوم اورنګ به خپل زخمونه ويني ژاړې
‎كوم خوشال به لړزوي په كټ كي زړونه

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎كومه پېغله به غرمه د ميوند سره كي
‎د خپل يار له وينو څوك ايږدي خالونه
‎اوس به كومه تورپېكۍ پر بولدك ورسي
‎كومه چېغه به كي سره ساړه رګونه
‎كوم لاسونه به مرۍ د قاتل نيسي
‎څوك به اخلي د پېړيو كساتونه
‎څوك به راسي د ايوب سره ملګري
‎څوك به واچوي سندرو ته نومونه
‎څوك به تاو كړي د بابا بګړۍ له سره
‎څوك به وران كي د ازل كښلي خطونه

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎نن هغه ماشه د ورور پر لور كشېږي
‎چي يې غړي تښتول د رستمانو
‎نن هغه غشي د خور ټيكري پېيلي
‎چي يې زړونه سوري كول د سركښانو
‎نن هغه اور د ابا پر مېنه بل دئ
‎چي كرلې يې لمبې پر ګرګينانو
‎نن هغه توره د ورور په وينو سره ده
‎چي څيرلې يې سينې د غليمانو
‎نن هغه سالار د بل په پښو كي پروت دئ
‎ككرۍ چي يې وهلې د بتانو

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎اوس له ګوتو د مطرب ويني را اوري
‎ژبي سل ځايه زخمي د شهبازونو
‎د سندرو سره غبرګي وايي ساندي
‎د رنځورو زګېروي ځي له ربابونو
‎اوس به چيري د زلميو څڼي غورځي
‎ګنهكاره سوه سورنا، ږغ د ډولونو
‎شپې ته راغله انګولا د بلاګانو
‎شمع كوچ سوه د محفل له ماښامونو
‎د تيارو اجاره دار محتسب راغى
‎خپروي زړې تيارې پر ځوانو زړونو

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎پر ګودر دي مېلمنې د بلا سترګي
‎نه شرنګى سته د پاوليو نه پايلو
‎پر نغمو پر زمزمو چپاو راغلى
‎زاغ نيولي ځالګۍ دي د بلبلو
‎نه محفل كي ګناهونه ياغي كېږي
‎نه خيام سته د توبو د ماتولو
‎سپين لاسونه د ساقي به چيري وېشي
‎پر يارانو شنې پيالې ډكي له مُلو
‎اوس به څوك رنګونه تش كي په قلم كي
‎څوك به ليكي دېوانونه د غزلو

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

‎اوس نسيم راوړي خبر د تورو ورځو
‎اوس له شپو سره راځي اغزن خوبونه
‎آفتونو پكښي كړي ځالګۍ دي
‎جنازو پكښي اوډلي دي كورونه
‎وايي نسته كجاوې شا ليلا ورو ورو
‎پېغلي نه نيسي د اوښو پېزوانونه
‎اوس يې نه راوړي رويبار د ديدن زېرئ
‎له قاصده سره نسته سلامونه
‎په كوڅو كي يې زموږ پلونه بېګانه دي
‎له اغيار سره يې كړي پيوندونه

‎اوس به څه ليكې شاعره راته وايه
‎راته وايه اوس به څه ليكې شاعره

Share this page to Telegram

Comments