گپ هفته // میزبانی مشترک آلمان و قطر از مذاکرات صلح!

comments 0

0 Views

قطر از کشور های پیشتاز و تسهیل کننده مذاکرات صلح افغانستان در چندین سال گذشته بود است ، با باز شدن دفتر سیاسی طالبان در قطر به حمایت دولت افغانستان تا کنون نششت ها زیادی به شمول هفت دور مذاکرات صلح میان گروه طالبان و ایالات متحده امریکا درین کشور صورت گرفته و هم اکنون دور هفتم مذاکرات میان هیت طالبان و زلمی خلیزاد نماینده ویژه ایالات متحده امریکا در امور صلح افغانستان در جریان است.گفته میشود  در صو رت که در دور هفتم مذاکرات امریکا و طالبان درباره صلح افغانستان بیشرفتی به میان بیاید دور بعدی مذاکرات بین الافغانی  با میزبانی مشترک آلمان و قطر برگذار خواهد شد.  دور هفتم مذاکرات صلح روز شنبه در قطر آغاز شده است و ممکن  تا روز های دیگر ادامه داشته باشد.

گذارش ها از نخستین روز های مذاکره دور هفتم میرساند که طالبان و زلمی خلیلزاد درباره خروج نیرو های خارجی از افغانستان و همچنین این که گرو های تندرو از خاک افغانستان علیه کشور های دیگر استفاده نکنند به بیشرفت های دست یافته اند و طرف های مذاکره کننده بر سر پیش نویس این دو مورد کار خواهند کرد. سوال اصلی این جاست که توافق بر سر موارد یاد شده و موارد دیگر میان طالبان و ایالات متحده آمریکا میتواند منجر به صلح افغانستان شود یا خیر و آیا طالبان توان تضمین تحقق این موارد موافقت شده را خواهند داشت یا خیر؟ درین نوشته به پاسخ این دو سوال خواهیم پرداخت.

این نکته قابل یاد آوریست که طالبان فقط یک جز کوچک از قضایای سیاسی افغانستان اند نه کل قضایای سیاسی و این نکته را طالبان فراموش کرده اند و تصور میکنند که به توافق رسیدن با ایالات متحده امریکا میتوانند به خواسته خود که همانا تسلط بر افغانستان است خواهند رسید در حالی که برعکس در 25 سال گذشته این ایالات متحده آمریکا نبوده است که در مقابل طالبان جنگیده اند بلکه گروه های سیاسی مختلف و همه شمول افغانستان بوده اند که هم اکنون جز نظام سیاسی افغانستان بوده و از مشروعیت داخلی و بین المللی برخور دارند به نظر میرسد که طالبان این نکته را فراموش کرده اند که به هیچ وجه بدون در نظر داشت این گروه ها و آغاز مذاکرات صلح بین الافغانی با حکومت مشروع افغانستان به نتیجه نخواهند رسید. ایالات متحده آمریکا و کشور های جامعه جهانی به شمول کشور آلمان و قطر این مسله را به خوبی درک میکنند که بدون توافق بین الافغانی توافق میان ایالات متحده آمریکا و گروه طالبان ضامن صلح در افغانستان نخواهد بود. روی همین دلیل زلمی خلیلزاد در واکنش به اظهارات طالبان که گفته بودند  خلیلزاد باید ایده به زمین گذاشتن سلاح های مان را فراموش کند . اظهار داشت که پیامد هر روند صلحی زمین گذاشتن سلاح است . این سخن میرساند که طالبان بدون تسلیمی صلاح خود به حکومت افغانتسان نمی توانند به هیچ توافق با ایالات متحده آمریکا دست یابند.به فرض اگر گروه مسلح طالبان با یک توافق با ایالات متحده آمریکا روی خروج نیرو های خارجی از افغانستان و عدم سوء استفاده از خاک افغانستان بر علیه منافع آمریکا برسند چی نوع میکانیزم میتواند آنرا عملی کند؟ از طرف دیگر ایالات متحده آمریکا با حکومت افغانستان پیمان استراتیژیک و پیمان امنیتی بسته است و بدون شک که ایالات متحده آمریکا در یک توافق یک جانبه نمیتواند از اجرای مکلفیت های حقوقی و سیاسی خود نسبت به افغانستان سر بزند بناءً گفته میشود تا زمانی که طالبان روی میز مذاکره با حکومت افغانستان ننشیند و بیش شرط های حکومت افغانستان از قبیل قبولی قانون اساسی و ازرش های حقوق بشری و سایر موارد دیگر را نپذیرد تحقق هر نوع صلح منتفی است . زیرا حکومت افغانستان  یک حکومت مستقل و در اجراات سیاست داخلی و خارجی خود خودمختار است ، حتی اگر طالبان با ایالات متحده به توافق برسند توان تحقق این توافق نامه از سوی ایالات متحده آمریکا ناممکن است و بدون موافقت حکومت افغانستان خروج نیرو های خارجی از افغانستان و تفاهم روی مسایل ملی افغانستان دخالت مستقیم ایالات متحده امریکا در امور افغانستان پنداشته میشود و از سوی دیگر ایالات متحده آمریکا از مکلفیت های بین المللی خود سر خواهد زد. طالبان نیز به تنهایی توان اجرایی این تفاهم نامه را نخواهند داشت . با وجود که تا کنون طالبان مذاکره با حکومت افغانستان را رد کرده اند و خواهان مذاکره با گروه های دیگر سیاسی اند اما از نکته نظر حقوقی و عرف سیاسی این مورد مشکل دارد و هیچ یک از جناح های سیاسی صلاحیت حقوقی و قانونی مذاکرات صلح را از جانب مردم افغانستان با گروه طالبان را  نداشته و در صورت چنین اقدام مرتکب جرم سیاسی خواهند شد.

مسله مهم دیگر که در مذاکرات دور هفتم روی میز است توافق روی عدم استفاده از خاک افغانستان علیه کشور های دیگر است. در هژده سال گذشته حکومت افغانستان در تحقق این مورد پیشقدم بوده است و با اتخاذ سیاست خارجی کثیر الامحوری توانسته درین راستا دستاورد های چشمگیری داشته باشد . اما تعهد طالبان درین مورد غیر قابل باور است . زیرا ارتباط این گروه با گروه های دیگر نه بر اساس منافع که بر اساس ایدیولوژی مذهبی است به فرض حتی اگر رهبری طالبان با این مورد با ایالات متحده به توافق برسند باز هم قادر به قطع رابطه ها  با گروه های تروریستی دیگرنخواهند شد زیرا رهبری طالبان جز از گروه طالبان اند . به یقین میتوان گفت که بعد از انعقاد تفاهم نامه میان ایالات متحده آمریکا و گروه مسلح طالبان گروه از میان آنها انشعاب خود را اعلان خواهد کرد واز طرف دیگر گروه های تروریستی دیگر اجازه قطعه رابطه را نخواهند داد به فرض اگر طالبان باز هم توانستند که با این گروه ها که منافع ایالات متحده و دیگر کشور های دنیا را به خطر مواجه ساخته برسند باز هم خطر این گروه ها از خاک افغانستان رفع نخواهد شد مگر این که تفاهم نه دو جانبه که چند جانبه و به رهبری حکومت افغانستان باشد زیرا تنها تضمین کننده این مورد حکومت افغانستان است. کشور قطر و آلمان در نشست بیشرو باید با در نظر داشت موارد فوق دور بعدی مذاکرات را میزبانی کنند. صلح دو جانبه سبب تحقق صلح در افغانستان نخواهد شد.

Share this page to Telegram

Comments