پاکستان همواره خطوط قرمز را عبور کرده است // شمس حقجو

comments 0

0 Views

هفتۀ پیش پولیس ایالت خیبرپختونخوا بدون اطلاع قنسولگری افغانستان در پشاور، به این مرکز خرید هجوم برده و پس از محاصره ی آنجا تابلوی افغان مارکیت و پرچم ملی افغانستان را از فراز آن پائین کردند.

در واقع این اقدام پولیس پاکستان بود که باعث خشم حکومت و مردم افغانستان گردید و حکومت افغانستان با انتشار اعلامیه‌ای اقدام پولیس پاکستان را غیرمسئولانه خواند و پولیس خیبرپختونخوا و دولت پاکستان را متهم به اهانت به پرچم ملی و به عدم رعایت عرف دیپلوماتیک کرد.

این باعث شد تا ما شاهد تیرگی روابط میان حکومت های افغانستان و پاکستان بر سر مسئله ی افغان مارکیت در جوار قنسولگری افغانستان باشیم قسمی که منجر به بسته شدن قنسولگری افغانستان از سوی سفارت این کشور در شهر پشاور گردید و اکنون هم این تنش ها ادامه دارد.

اما این نخستین بار نیست که حکومت پاکستان با رفتار قلدر مآبانه هتک حرمت به حکومت افغانستان و عرف دیپلوماتیک میکند بلکه پیش از این نیز ما بارها شاهد رفتار کوچه بازاری و عدم رعایت حسن همجواری از سوی حکومت و به ویژه پولیس بی بند و بار پاکستان بوده ایم.

از دید من به عنوان یک دانش آموخته مکتب حقوق بین الملل پاکستان حق ندارد به عنوان همسایه ای که بیشترین مرز را با کشور ما دارد بدون اطلاع قبلی و در جریان گذاشتن مراجع دیپلوماتیک دست به تخلیه مارکیت و پایین آوردن پرچم مقدس ما به وسیله پولیس زده و مسئلۀ حقوقی را جنبه ی سیاسی بدهد.

پیش از این نیز پاکستان و ملیشه های این کشور بارها با راکت پراکنی در برخی از ولسوالی های در ولایات هم مرز با این کشور ناخلف سبب شده اند که ده ها تن از هموطنان بی گناه ما جان های شیرین شان را از دست داده، ده ها تن دیگر معلول و معیوب و صدها خانوادۀ دیگر بی خانمان گردیده اند و این بدان معناست که پاکستان کوچکترین اعتنایی برای حسن همجواری و عرف دیپلوماتیک ندارد و تنها منافع خویش را آنهم با هر بی آبرویی هم که باشد دنبال میکند و بس.

کوتاه این که پاکستان از سال های دور تا اکنون همواره با انواع بی حرمتی و چشم سفیدی دست به هر گونه اعمال ضد بشری، اخلاقی و حسن همجواری زده است که نمونه ی بارز آن کمک با گروه های تروریستی مانند طالبان و شبکه حقانی ، راکت پراکنی در ولسوالی هایی که در خطوط مرزی  قرار دارند، دزدی و قاچاق احجار کریمه (سنگ های قیمتی) ، بالا بردن تعرفه های گمرگی بر میوه های تازه و سایر محصولات افغانستان در فصل برداشت آنها و در آخرین مورد پائین کردن بیرق ما بی اعتنایی از فراز افغان مارکیت نمونه های زنده از بی توجهی پاکستان نسبت به نزاکت های اجتماعی و عرف دیپلوماتیک میباشد.

با آن که حکومت افغانستان در این اواخر موقف های مناسب حال پاکستان را در قبال آنچه انجام میدهند روی دست گرفته اما با آنهم نباید به این امر بسنده کرد، بلکه ما نیز در نخست از مراجع دیپلوماتیک در سدد حل و فصل آن بر آئیم و در صورت ادامه ی این بی نزاکتی ها دست به اقدامات همانند با این همسایۀ ناخلف بزنند زیرا همان ضرب المثل معروف «سزای قروت را آب گرم میدهد» در قبال بد عهدی های حکومتی مانند پاکستان صدق میکند.

Share this page to Telegram

Comments