ناهید مهرگان

comments 0

0 Views

ناهید مهرگان شاعر و نویسنده هراتی است که در این اواخر اقدام به نوشتن و نشر اولین رمان‌اش بعد از سال‌های زیادی که مصروف سرودن شعر بود نمود.

«بگذار برایت بنویسم» اولین رمان ناهید مهرگان، داستان زنی‌ست که همسر و خانه‌اش را در آلمان ترک می‌کند و به افغانستان بازمی‌گردد، اما دلیل او برای ترک همسرش دلیلی نامعمول است.
مهرگان میگوید ما در خانه کتاب نداشتیم. من در نوجوانی با جهان ادبیات آشنا شدم، چیزی که مرا از زندگی سیاه و سفید بیرون کرد.
در شعرهایش از تنهایی و عشق در زن و تنهایی و عشق برای زن نوشته‌ است و آن زمان دنیای او کم و تُم دچار همین دو چیز بود.

تفاوت شعر و رمان برای او… زخم‌هایی در زندگی هست که نیاز فوری به ترمیم دارد، شعر توانایی این “ترمیم” را دارد. رمان اما برای او “بودن” و “ماندن” با زخم‌ها و عواقبش را ممکن می‌سازد.
خوبی شعر برای او در این است که با زندگی و کار او هماهنگ‌تر است. در فاصله‌ی صحبت با دو مریض در شفاخانه هم می‌توان شعر را در کلمات ریخت. بدی‌اش این است که با زخم‌های بخیه زده نمی‌توان طولانی رقصید.
رمان اما برعلاوه‌ی خیلی چیزهای دیگر نیاز به زمان و مدیریت دارد، چیزی که با زندگی و کار او به سختی هماهنگ می‌شود. اما نیشتر زدن به تن‌های پندیده از چرک و دیدن خلاصی آن‌ها از رنجی که اسیرش هستند، لذتی دگر دارد. لذتی عمیق که وادارش می‌کند لایه‌های بیشمارتری از زندگی را ببیند و تجربه کند.

مهرگان داستان‌های وسیمه بادغیسی را دوست دارد چون اصالت دارند. جهان زن در شعرهای مهتاب ساحل، او را  بیدار نگه می‌دارد. تصویر تنهایی، عشق، سکوت و درد در شعرهای زینت نور برای او بکر است. توانایی بیان خود و قدرت اعتراف را در شعرهای فریبا حیدری و محبوبه ابراهیمی دوست دارد .

Share this page to Telegram

Comments