قدریه یزدان‌پرست

comments 0

0 Views

قدریه یزدان‌پرست فرزند سراج‌الدین, متولد۲۱حوت۱۳۴۹ در شهر کابل است. تحصیلات ابتدایی‌اش را در مکتب جمهوریت شهر کابل به پایان رساند و همچین دوره‌های تخصصی زبان‌شناسی و هجا ‌آموزی را نزد بچه خلیفه صاحب ده افغانان آموخت. استعداد ادبی او بسیار زود در سن شش ساله‌گی با حضور در مشاعره‌ها و داستان‌خوانی‌های مرسوم مکاتب در رقابت با افراد بزرگ‌تر از رده سنی او به نمایش گذاشته شد و این استعداد او را در سال 1360 در سن ۱۱ ساله‌گی به مسابقات رادیویی رادیوی ملی افغانستان کشاند. او در سن 15 ساله‌گی پس از فراغت از لیسه به پوهنځی حقوق و علوم سیاسی کابل راه یافت و در طول پنج ساله تحصیلش، با اندیشه‌های مختلف انقلاب‌های فمینیستی در جهان و انقلاب‌های سیاسی اجتماعی از جمله انقلاب کبیر فرانسه و انقلاب صنعتی انگلستان و انقلاب اجتاعی آمریکا ‌آشنا شد که تاثیر بسزایی در اندیشه‌های پسین هنری او داشت. پس از فراغت از پوهنتون، او مدتی به عنوان معاون موسسه عالی نسوان یا همان سازمان سراسری زنان افغانستان انتخاب شد و سپس در سن 25 ساله‌گی به ریاست آن نیز رسید. موسسه عالی نسوان بزرگ‌ترین موسسه زنان آن روزگار بود که نام افراد بزرگی مانند ملکه ثریا، بی بی زینب سراج، صالحه فاروق اعتمادی، دکتر اناهیتا راتب زاد، کبرا نورزی را با خود داشت. موسسه عالی نسوان صدای رسای آزادی‌خواهی زنان بود که با وجود مشکلات بسیار به فعالیتش ادامه می‌داد. این سازمان موافقین و مخالفین بسیاری داشت، از جمله برخی از احزاب جهادی مثل حزب اسلامی با این سازمان مخالفت‌های بسیاری داشتند اما احزابی مثل جمعیت اسلامی افغانستان از آن پشتیبانی می‌کردند. تلاش بانو قدریه در این دوره ریاست، ایجاد فضایی بین اندیشه‌های مجاهدین و ارزش‌های زنان در فعالیت‌های اجتماعی بود که با موافقت و حمایت رییس‌جمهور وقت برهان‌الدین ربانی نیز همراه بود به طوری که خود رییس‌جمهور وقت نیز در محافل آنان اشتراک می‌ورزید. این دوره از فعالیت‌های او با کشاکش‌های بسیار سایر احزاب مجاهدین پیش می‌رفت و او توانست با مدیریت قدرتمندش از این دوره با موفقیت بیرون آید. فعالیت‌های موسسه عالی نسوان در شرایط آن دوره و با امکانات کم و بروز جنگ‌های داخلی پیشرفت‌های چشم‌گیری داشت و آن‌ها توانستند روزنه‌ امیدی در آن کورسوی وضعیت سیاسی اقتصادی و اجتماعی باشند. در سال 1372 با بالا رفتن جنگ‌های داخلی و وخیم‌تر شدن اوضاع کشور، این موسسه با مدیریت بانو قدریه توانست با همکاری با برخی از نهادهای ملی و بین المللی کمک اقتصادی بسیاری برای زنان به وجود آورد که یکی از موارد بسیار مهم برای ادامه زندگی و تامین مشکلات اقتصادی آن دوره از زنان و خانواده بود. برخی از این فعالیت‌ها عبارت هستند از:
• کار در برابر گندم و پول به عنوان بدیل معیشت، کارهایی مثل قالین بافی، گل‌سازی، مهره دوزی، خیاطی، لحاف دوزی
• تهیۀ مواد غذایی برای 10 هزار بیوه زن شهر کابل و سروی و کمک به زنان بی‌بضاعت، برنامه دریافت سبد خوراکی ( لوبیا، گندم، آرد و نخود).
• پروژه‌های نان پزی در نانوایی زنان بیوه
• تربیت و نگه‌داری از 200 کودک یتیم به مدت دو سال
• در اختیار گذاشتن لیسۀ مسلکی زنان برای دانشگاه کابل جهت تداوم درس
• تشکیل کانون فرهنگی رابعه بلخی به عنوان یک نهاد زنانه درسال 1373
• فعال نمودن مراکز بزرگ دوخت لباس مورد نیاز برخی موسسات دولتی
• ایجاد انجمن حسن نیت زنان افغانستان برای صلح
• برگزاری تظاهرات برای تقبیح جنگ و اشتراک زنان در کانفرانس‌های بین المللی

پس از اوج‌گیری جنگ‌های داخلی قدریه یزدان‌پرست به ناچار در سال 1377 بعد از سفر به کانفرانس حمایت از زنان در بروکسل، به کشور هالند پناهنده شد و پس از سقوط طالبان به کابل بازگشت و در پانزدهمین دوره شورای ملی، به عنوان نماینده مردم کابل انتخاب شد. این دوره که اولین دوره انتخابات پس از جنگ‌های داخلی بود، نقش بسیار اساسی در نقش‌گیری زنان در جامعه افغانستان را داشت که به لطف زنانی مثل قدریه، آنان توانستند بخش‌های بسیار مهمی را در فرهنگ سیاسی اجتماعی زنان افغانستان به دست بگیرند، فعالیت‌هایی مثل عضویت زنان در کمیسیون‌ها و حمایت‌های حقوق بشری زنان و مبارزه با خشونت علیه آنان. قدریه یزدان‌پرست به عنوان رییس کمیسیون امور زنان، جامعه مدنی و حقوق بشر در پارلمان با تلاش و حضور موثر فعالیت‌های چشم‌گیری انجام داد. از جمله:
• مسوده نمودن قانون منع خشونت و ایجاد کمپاین عمومی برای تصویت آن
• رهبری کمسیون زنان و پیگیری مداوم مسایل حقوقی آنها در پارلمان.
• سفر به ولایات و راهنمایی فعالان زن برای مشارکت سیاسی در ساختارهای قدرت دولتی
• تشکیل جلسات متعدد زنان به منظورتقویت مشارکت آنها در مسائل حقوق بشری و حاکمیت سیاسی
• نظارت از زندان‌های زنانه و مراکز حمایت از زنان و ایجاد اصلاحات بنیادین در سیستم آن‌ها
• اقدام برای ایجاد شبکۀ زنان در کشور
• ایجاد گروه فشار برای حمایت از برخی برنامه‌های زن محور در پارلمان
• تشکیل گروه زنان ناظر بر فعالیت‌های رهبری و هییت‌های اداری پارلمان.
او در سال 2014 به عنوان کمیشنر در کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به فعالیت‌هایش ادامه داد. در دوره فعالیت او که تا امروز ادامه دارد، اصلاحات بسیار خوبی در بخش‌های زنان و کودکان این کمیسیون وارد شده است. او توانست با نهادهای خصوصی بزرگی مثل موسسه UHDO و GBC SC و برخی نهادهای دیگر در زمینه مبارزه علیه خشنونت همکاری‌های وسیعی را آغاز کند که در ولایات مختلف کشور با اجرا شد. در زمینه‌ مشکلات خانواده‌گی و اجتماعی و برخی چالش‌های دیگر به زنان بسیاری در افغانستان کمک کرده است.
او تا امروز در این پست به ایفای وظیفه مشغول است.

Share this page to Telegram

Comments