طالبان نظام زراعتی افغانستان را به دستور پاکستان ویران می کنند // برگردان سید جمال اخگر

comments 0

0 Views

طالبان در ساحات زیر کنترول خویش یک فرمان غیر عادلانه دیگر را صادر کرده اند.

طالبان صرف به زمین های آن عده از دهاقینی که با طالبان همدردی داشته و فعایلت های آشکارا و یا مخفی بر ضد دولت داشته باشند اجازه آبیاری را می دهند.

طالبان آب را بالای کشت و کار آن عده از دهاقینی که نزدیکان شان در دولت کار می کنند و یا روابط نزدیک با طالبان ندارند، بند کرده اند.

رهبری طالبان به دستور شورای کویته و آی اس آی پاکستان این تصمیم را گرفته و گروه طالبان در کنار این بالای زمین هایی که صاحبان آن  در حکومت وظیفه دارند و یا قبلاً وظیفه انجام می دادند حکم نموده اند که آنها حق شرعی استفاده از زمین ها را ندارند.

همزمان با این تصمیم طالبان هزاران جریب زمین زراعتی از زراعت باز مانده و ماه ها می شود که به  قحطی آب مواجه اند .

به همین ترتیب در زمین هایی که طالبان کشت و زراعت را در آن منع قرار داده اند خار و بوته های طبیعی روئیده وبه دشت خاره مبدل گردیده و صاحبان این زمین ها نیز با فقر شدید دست و پنجه نرم می کنند.

طالبان این پلان آی اس آی پاکستان را به صورت جبری بالای مردم ولسوالی های ناوه ، نادعلی و گرمسیر در حال حاضر عملی کرده اند که خوش بختانه در این اواخر قسمت های زیاد ولسوالی نادعلی از وجود طالبان پاکسازی گردیده و حالا دهاقین دو باره به کشت و کار خود مشغول شده اند.

اما دهاقین مارجه و گرمسیر که طالبان در بسیاری از مناطق آن حاکمیت دارند با این چنین مشکلات دست و گریبان می باشند و طالبان به تازه گی دست به یک خیانت دیگر زده اند که جویبار های بزرگ را که از دریای هلمند جدا گردیده و ظرفیت آن را دارند تا تمام ساحات مربوط به این ولسوالی ها را آبیاری کنند را بر عکس ماستر پلان اداره آبرسانی و بدون در نظر داشت اعتدال طرح جدیدی وضع کرده اند و آب را در دسترس دهاقینی می گذارند که طالبان از آن ها رضایت دارند.

در نتیجه ئ این تصمیم ظالمانه طالبان زمین هایی که حتا در نزدیک ترین حد فاصل بین کانال ها قرار دارند از آب محروم گردانیده و مالکان این زمین ها را به فقر و تنگدستی مواجه ساخته است اما بر عکس در زمان حاکمیت دولت آب بصورت عادلانه تقسیم می گردید.

در حال حاضر هزارن جریب زمین در ساحات مارجه و گرمسیر از نعمت کشت و زراعت محروم و به دشت های خاره تبدیل شده اند و دهاقین بیچاره با چشم های باز و دهن های بسته تماشاگر این صحنه های غم انگیز اند زیرا از ترس طالبان صدای خود را بلند کرده نمی توانند و هرگاه کسی صدای خود را بلند کند از سوی طالبن مورد لت و کوب قرار گرفته و تهدید به مرگ می شود.

طالبان به دستور پنجابی ها آب را بالای کسانی قطع کرده اند که این گروه مثل سگ های گرسنه در عقب خانه های شان افتاده نان از آنها می خواهند،عشر و زکات می گیرند و پول نقد می خواهند و طالبان ساحاتی را که بالای آن محدودیت وضع کرده اند آبادی و سر سبزی در آن از بین رفته و به دشت خشک تبدیل گردیده اند.

در جریان چند ماه گذشته از اثر این مظالم طالبان به دهاقین در این مناطق دستکم میلیون ها دالر زیان وارد گردیده و حاصلاتی را که از این مناطق هلمند به دست می آمد به همین بهانه ها از بین برده و حاصلات پنجاب را جاگزین آن نموده و بالای مردم بفروش می رسانند.

لشکرگاه ، بولان و باباجی در هلمند از مناطقی اند که در آن سبزیجات و حبوبات مختلف مانند جواری ، لوبیا ، گندم ، بادرنگ ، بامیه ، بادنجان رومی ، بادنجان سیاه و پیاز کشت می گردید اما در حال حاضر مردم این مناطق نیازمند جدی این اقلام اند و از پاکستان آن را خریداری می کنند.

این دشمنی طالبان با زراعت در هلمند خبر کوچکی نیست زیرا در واقع این پلان بخاطر تباهی حاصلات افغانستان و به ویژه هلمند ، به دستور پاکستان از سوی طالبان آغاز گردیده است و پاکستان همواره در تلاش است تا محتاج رومی ، بامیه و دیگر سبزیجات و حبوبات این کشور باشیم اما متأسفانه مردم بی سواد ما این موضوع را درک کرده نمی توانند و جنگ افغانستان نه تنها این که افغان کشی هایی است که پاکستان آن را به راه انداخته بلکه ویرانی و تباهی اقتصاد ، زراعت و زیرساخت های افغانستان نیز می باشد تا به این وسیله مردم ما را در فقر و تنگدستی نگهدارند.

چون در صورت ویرانی اقتصاد ، زراعت و زیر ساخت های افغانستان جوانان کشور مجبور می گردند تا در صفوف طالبان جاهل پیوسته و به خاطر تقویت اقتصاد پاکستان بجنگند، هرگاه جوانان ما دچار مشکلات اقتصادی نباشند ضرورت ایجاد نمی شود تا به جنگ روی آورده و اهداف پاکستان را در کشور پیاده سازند.

هرگاه زیان های وارده از سوی طالبان و پاکستان بر حاصلات هلمند بصورت دقیق محاسبه شود بالغ به ملیون ها دالر می گردد ، زارعین کشور علاوه بر این که زیان های وارده را عملاً می بینند اما نمی دانند که این زیان از کدام جهت و به چه منظوری بر آنان وارد گردیده است و یا ممکن شماری از دهاقین و مالکین زمین ها بدانند اما از ترس وحشت و ظلم طالبان صدا بلند کرده نمی توانند.

طالبان دهل را به گردن آویخته و  جار میزنند که با کفار جهانی می جنگیم ، دنیا را شکست داده ایم و جهاد مقدس را ادامه می دهیم مگر این بی عقل ها درک نکرده اند که نه دنیا را شکست داده اند ، نه با کفار می جنگند و نه هم جهاد را جاری نگهداشته اند آنها تنها بالای غریب و بیچاره این ملت ظلم می کنند ، خون مردم بیچاره کشور را میریزند و مردم مسلمان افغانستان را مجبور به گدایی می کنند.

بر علاوه این همه مظالم از مردم به زور پول می گیرند عشر و زکات اخذ می کنند و جنگ شان بر علیه مکتب و مسجد می باشد.

هرگاه واقعیت ها را به دقت تماشا نمائیم طالبان در واقع یهودانی هستند که در لباس مسلمان برای قتل و کشتار مسلمانان آمده اند ، یهودانی که که پیغمبر بزرگ خداوند محمد مصطفی ( ص ) را آزار ، اذیت و شکنجه کرده بودند.

هرگاه فیصدی اندکی از این ظلم و وحشت از سوی حکومت بالای مردم اعمال می شد پس تنور فتوای ملاهای دالخواری که در مقابل این جنایات طالبان دهن های خود را دوخته اند داغ می گردید اما اکنون که طالبان این جنایات را انجام می دهند مهر سکوت بر لب های کثیف خویش زده اند.

ایجاب می کند تا مردم هلمند در مقابل این ظلم طالبان طلسم سکوت را بشکنند و قیام عمومی نمایند و خواهان اخذ نقصان خویش از طالبان گردند ، این گروه را به خانه های خود پناه ندهند ، مثل سگ های ولگرد آنان را از پشت خانه های خود برانند و از مناطق خود دور کنند ، هرگاه این کار را انجام نمی دهند لا اقل با دولت به خاطر حفظ جان ، عزت ، شرف ، ناموس ، مال ، وطن ، زراعت و اقتصاد شان همکاری نمایند تا جلو این خود سری های آنان و باداران پاکستانی شان گرفته شود.

 

Share this page to Telegram

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *