طالبان در چی خیال اند؟ // استاد عارف نظری

comments 0

0 Views

برخورد طالبان با ایالات متحده و حکومت افغانستان چنان است که اینها برنده جنگ اند و این حکومت و ایالات متحده آمریکاست که باید به خواسته های اینها تمکین کند. اما واقعیت امر این است که طالبان در دنیای خیالی و درخلاء معلوماتی از سوی حامیان و مشاوران خود قرار گرفته اند، با وجود که این خیال پردازی شان یکبار بعد از نو دور مذاکره صلح با ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس جمهوری ترامپ و حکومت افغانستان به هم خورد اما هنوز هم دیده میشود که این گروه ایده آل گونه زندگی میکنند و در تلاش اند تا با ایجاد وحشت و ترور خواسته های ایده آل گونه خود را بر مردم افغانستان بقبولانند. اما واقعیت ها چیزی است که طالبان با وجود داشتن اراده و قدرت سیاسی توان مهار و کنترول آن را ندارند. امروز بشریت بیشتر از هر زمان دیگر به هم نزدیک شده اند و دنیا به آن همه بزرگی خود به دهکده ای کوچک تبدیل شده و ارتباط جهانیان به مثابه یک لایه در میان شان باقی مانده است. امروز در هر کجای از دنیا حقوق اساسی، مدنی و شهروندی افراد به رسمیت شناخته میشود حتی که جبر و اکراه همچنان در آن نقاط نهایت تلاش خود را دارند تا این حقوق را نابود و یا در نوع دیدگاه خود هضم کنند، در جهان امروزه آزادی های افراد و در کل اصالت فردی از جایگاه بویژه خود برخوردار است، چی این افراد زن باشند یا مرد، اما آزادی پرچم خود را به اهتراز در آورده و در حال فتح جهان از قید ایدیولوژی های افراط گرایی وغیر انسانی است. کشور افغانستان نیز در همین مسیر در حال حرکت است و در حدود ۱۸سال است که پرچم آزادی های فردی را در دست داشته و در سطر کشور های منطقه در امر مبارزه و تحقق این آزادی ها قرار دارد. ۱۸ سال قبل از امروز که گروه طالبان برای چند سال در این کشور حکمروایی نمودند به شدت از حقوق و آزادی های مردان گرفته تا حقوق و آزادی های زنان و اطفال مردود شده بود، اثری از آزادی بیان، آزادی عقیده، حقوق شهروندی اقلیت ها، حقوق زنان، اقتصاد پویا، ساخت و ساز وجود نداشت، بلکه تمامی توجه این رژیم بر سر تصویب قوانینی بود که از آدرس یک شخص به عنوان امیر المومنین صادر مگردید. بعداز شکست گروه طالبان که حدود ۹۵ درصد خاک این کشور را در اختیار داشتند فقط آنچه به میراث باقی ماند، مردان با حمامه های سیاه و سفید و با ریش های ژولیده آن هم کور و نادان از پیشرفت جهان و دانش مدرن، زنان بی سواد خانه نشین با کمترین آگاهی از حقوق و آزادی های انسانی شان، اطفال که هنوز خود را به عنوان انسان نشناخته بودند ولی به مانند رباط های برنامه ریزی شده ثمثیل اسلامی میکردند. ساختار اقتصادی کشور به خود شکل بدوی را اختیار نموده بود و اجتماع در فقر سنگین و پذیرش قوانین افراظ گرایانه این گروه قرار داشت، نتیجتاً آنچه از طالب به میرات گذاشته شد تاریخ سیاه بر سرنوشت مردم افغانستان بود. حالا که این گروه بعد از ۱۸ سال کشتار بی رحمانه مردم افغانستان وارد مذاکره شده اند یکبار دیگر در خیال رفتن به گذشته و ایجاد حکومت ایده آل خود اند به همین دلیل از قبل اشاره های را به مردم افغانستان میرسانند که اگر کسی صاحب حق است آن حق باید اسلامی باشد، در حالی که این حقوق وضع شده در قوانین افغانستان تماماً اسلامی است، ولی نه اسلامی که طالبان میخواهند زیرا طالبان همان اسلام را میخواهند که در گذشته خواستند آنرا تحقق ببخشند. اما به صراحت میتوان گفت که طالبان این بار به کلی استراتیژی اشتباه را ریخته اند. زیرا نسل که طالبان به بر سر آنها در گذشته حکومت کردند امروزه به عنوان یک نسل گذشته تلقی میشوند و نسل جدید که میخواهند بالای آن قواعد وضع و به نوع بالای اینها خواسته های خود را بقبولانند نسل جدید مجهز با تکنالوژی، دانش بین المللی و ارتباط بین المللی و در حال ترویج دیدگاه جهانی شدن اند. بناءً گفته میتوانیم اگر طالبان بخواهند با توافق صلح با ایالات متحده آمریکا و حکومت افغانستان دیدگاه های افراط گرایانه خود را یکبار دیگر ترویج بکنند، جز نابودی هیچ چی نصیب شان نخواهد شد، زیرا نسل امروز بیشتر از نسل دیروز مجهز و قویترند و طالبان هرگز توان مبارزه با نسل جدید ملت افغانستان و اقوام کشور را نخوهد داشت.

Share this page to Telegram

Comments