شهدای افغانستان را قومی نسازیم!// محمدرضا “مبارز”

comments 0

0 Views

شهدای افغانستان را قومی نسازیم!// محمدرضا “مبارز”
فرهنگ اصیل شهادت و حماسه آفرینی هر کشور ، در طول تاریخ باعث خلق ارزشها و مفاهیم انسانی-بشری گردیده است.
در حقیقت شهداء به عنوان قلب تاریخ هر تمدن و کشور، با فداکاری جانهای شیرین شان تاریخ زرین و ناب را در ادوار تاریخ بشری حکاکی نموده اند.
افغانستان به عنوان یک جامعه از جوامع بشری ، در تاریخ پر فراز و نشیب خویش به علت قرار داشتن در جایگاه ژئوپولیتیک-ژئو استراتیژیک-ژئو اکونومیک خویش همیشه مورد تاخت و تاز ابر قدرت مندان تاریخ قرار گرفته است. دلیر مردان کشور بدلیل روحیه ی بلند حماسه آفرینی، استقلال طلبی، عزت و سلحشوری همیشه لقمه ی پر خار و خاشاک برای کشورهایی بوده است که فکر میکردند افغانستان لقمه ی قابل هضم برای شان است. اما غافل از آنکه افغانستان نقطه ی پایان امپراطوری ها- ابر قدرت ها در تاریخ بوده است.
به عنوان نمونه میتوان از شهدای معاصر کشور در راه آزادی/ استقلال افغانستان در برابر ابرقدرت شرق (اتحاد جماهیر شوری) و ارتجاع سیاه طالبانیزیم و پدیده ی شوم تروریسم جهانی یاد نمود. نقش شهدای معاصر در برابر این پدیده های ارتجاعی ، صفحه ی تاریخ کشور و بشریت را به سمتی جهت داد که توطئه ها و دسایس دشمنان باردیگر ناکام نمود. حال در آستانه ی هفته ی شهید قرار داریم. هفته ی شهید در کشور میتواند فرصت های طلایی و چالش های هولناک را بدون در نظر داشت عقلانیت، منافع ملی پدید آورد. در واقع شهداء نه تنها متعلق به قشر خاص- سمت خاص ، بلکه متعلق به هویت ملی و تاریخ افغانستان است. هر آنگاهی که جوانان به درک حساسیت و شکننده گی این موضوع نرسند و نا آگاهانه شهدای افغانستان را به سمت و سوی گوناگون پیوند دهند، کشور را بسوی بستر سازی تجزیه ، پارچه/ پارچه شدن جهت خواهند داد.
همانگونه که جنرالان نظامی پاکستان بخوبی به این موضوع واقف اند که توان رویایی / تقابل با ملت قهرمان- دلیر افغانستان را ندارند و نخواهند داشت.
بنآ بهترین و کم هزینه ترین راه تسلط و اشغال کشور رشد تفکر- اندیشه ی ارتجاعی پیوند زدن شهدای کشور به جهت های لسانی- قومی- مذهبی است.
با توطئه ی خطرناک پیوند زدن شهداء به جهت های قومی- مذهبی- لسانی زمینه های مهلک تقابل فکری، فیزیکی جوانان را بستر سازی خواهند کرد. این توطئه ی شیطانی پاکستانی ها ، میتواند جرقه های بحران عمیق، جنگ های خانه بخانه، نسل کشی ها را مدیریت و کنترول کنند. امروز نسل پساجنگ در افغانستان که محصول مهاجرت ها و جنگ های مدید در افغانستان هستند بیش از هر وقتی اوضاع و حوادث منطقوی و جهانی را بررسی کنند. دشمن قسم خورده ی ملت افغانستان در کمین فرصت ها و خلق بحران ها هستند. با تحریک اجیران داخلی خویش ، کوشش و تقلاء میکنند که رشد تفکرات ارتجاعی جزیره های قومی- لسانی- مذهبی در میان فکر جوانان نهادینه کنند. از شهدای پر افتخار کشور سمبول های قومی- مذهبی- لسانی ، بت سازی کنند. با بت تراشی های قومی- مذهبی- لسانی بطور نا آگاهانه جوانان و ملت را در کام طعمه ی شان قرار بدهند و بستر عظیم ” جنگ همه علیه همه ” مدیریت و کنترول کنند.
پس باید دیگر هوشیار بود. باید از ارزشهای مادی- معنوی کشور با در نظر داشت تئوری توطئه دشمن ( پاکستانی ها) فراغ از قومیت، جنسیت، نژاد با جان و دل از همگرایی و همبستگی افغانستان حمایت همه جانبه کرد. شهدای افغانستان را باید محوریت همدلی، همزیستی، اتحاد برای عصر پساجنگ افغانستان تعریف نمود. با گرامیداشت از تمام شهدای افغانستان و پیوند زدن ارزشها در مسیر آبادانی، عمران میتوان رویکرد جدید را با ترسیم یک ملت واحد در برابر دسایس دشمن پاسخ کوبنده داد. با حمایت از تفکرات ضد افراطیت در برابر پدیده ی ارتجاعی دهشت ، بسیج همگانی جوانان را بوجود آورد. از اتلاف انرژی و نیروی جوانان افغانستان در مسیر منحرف جلوگیری کرد و در گام بعدی میتوان این انرژی و نیروی جوانان را در راه بازسازی، نو سازی، تولید علم و دانش، خلق ارزشهای والای انسانی- اسلامی استفاده کرد تا افغانستان در مسیری قرار گیرد که خواسته ها و اهداف شهدای کشور بود. میتوان با این اهداف افغانستان را در مسیر امنیت پایدار- توسعه پایدار سوق داد همچنین از شهدای کشور سمبول همگرایی، اقتدار، ترقی، تعامل ، تسامح و اعتدال در جهان تصویر ارائه داد.
هفته شهید سمبول اقتدار، عزت و همگرایی افغانستان گرامی باد…

Share this page to Telegram

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *