شمسیه حسنی، اولین هنرمند/ نقاش گرافیتی افغان

comments 0

0 Views

او میخواهد مردم به جای جنگ هنر را پیشۀ خود سازند.

نقاشی زنی با حجاب که رنگ درخشان روسریش هیچ همخوانی با رنگهای تیره و سیاه اطرافش ندارد، نقشی است بر یکی از دیوارهای کابل، که بسیار غم انگیز به نظر میرسد. ولی به هر حال این درجۀ هنر اوست که باعث شده است تا شمسیه بعنوان اولین نقاش گرافیتی افغانستان به طور قابل توجهی شناخته شود. حسنی که میکوشد تا هنر را به مکانهای عمومی کشورش بیاورد، در صدد است گفتمان دیگری بغیر از جنگ را در افغانستان ایجاد کند . نقاشیهای روشن و متفاوت او بر روی دیوار اولین قدم او است در این راه. در همین حال، او همچنین در حال راهگشایی محدودیتهای جنسیتی درکشور خود است که نقش تعیین کننده ای در وظایف زنان دارد.

شمسیه متولد ایران است، اما در دهۀ اول سال 2000 برای ترغیب و آموزش هنر به کشور مبداء خود افغانستان باز گشته است.- وقتی شمسیه به افغانستان آمد، نمیدانست یک روز بعنوان یک هنرمند شناخته خواهد شد. برای همین نگران بدست آوردن موفقیت نبود. بسیار خوشحال بود از اینکه دیگر با محدودیتهایی که در ایران به او تحمیل میشد روبرو نبود

وی میگوید  تمام بچه ها دوست دارند نقاشی کنند… وقتی بزرگتر میشوند خانواده هایشان یا در انتخاب آنها دخالت میکنند و یا به جای آنها تصمیم میگیرند که آیا باید هنر را ادامه بدهند یا نه . تعداد کسانی که واقعا ازکودکی میخواهند نقاشی و یا طراحی کنند بسیار کم است اما شمسیه از آن دسته کسانی بود که دوست داشت ادامه دهد.در کودکی، نقاشیهایش همیشه بهتر از همصنفی هایش بود و در ضمن نقاشیهای او دارای احساس بودند. این نقاشیها بسیار ساده بودند اما آموزگاران وی همیشه کار او را ارج میگذاشتند و از دیگران میخواستند که به آنها توجه کنند و نکاتی را از آنها بیاموزند. همچنین خانوادۀ شمسیه بسیار در این کار تشویق اش کردند.

برای شمسیه مدت زمانی طول کشید تا هنر را انتخاب کند و  یک شبه هنرمند نشده است و یا به یکباره شروع به کشیدن نقاشی نکرده این کار یک اتفاق زمان بر بوده است دلایل زیادی برای شروع این کار داشت که یکی از آنها این بود که این کار یک فرم جدید از هنر است. و دوم اینکه ما در افغانستان گالری و نمایشگاه نداریم. آنهایی هم که هستند تنهامختص به چند نفر محدود هستند. او با خود فکر کرد اگر اقدام به برگزاری نمایشگاه بکند احتمالاٌ تعداد کمی برای بازدید کارهایش خواهند آمد. از طرف دیگر اگر او بتواند کارهایش را در سرک ها عرضه کند شاید شانس بهتری داشته باشد که کارهایش دیده شوند و وقتی مردم در سرک ها در کنار کارهای وی عکس میگرفتند احساس خیلی خوبی برای شمسیه داشت اما اولین چیزی که برای او مهم است مورد امنیت است. دیوار باید در یک محل امن قرار داشته باشد و رفت و آمد در آن زیاد نباشد از آنجا که هر کسی دلش میخواهد آنچه را که آنها دوست دارند را روی دیوارها بکشند ، برای شمسیه  پیدا کردن دیوار کار آسانی نیست .

آخرین کار شمسیه به نام پرنده های بدون ملیت – درمورد مردم کشور است که هویت خود را از دست داده و به کشورهای دیگر مهاجرت کرده اند. کسانی که خانه و کاشانه شان را ترک میکنند و به دنبال صلح میگردند. شمسیه میخواهد وضعیت مهاجرینی را بازگو کند که از کشور خود گریخته اند و در حال حاضر شمسیه در حال کار بر روی سری ” هویت ” خودش است  که در مورد مردمی است که خانه و کاشانه شان را ترک کرده و بدنبال یک زندگی بهتر رفته اند.

Share this page to Telegram

Comments