سیاست “حمایت از تروریستان برای پاکستان ” دیگر گزینه نیست // نویسنده: افراسیاب ختک // مترجم : پوهاند استاد عارف نظری

comments 0

0 Views

در تازه گی ها رهبران سیاسی و نظامی پاکستان آشکارا پذیرفته اند که سیاست حمایت از شبکه های هراس افگنی تحت نام دین، از سوی جنرال ضیاء الحق در سال های 1980 میلادی یک فاجعه برای این کشور بوده است. و این سیاست شامل پالیسی سیاست خارجی دولت پاکستان است. از برنامه های اصلاحی پرویز مشرف رئیس جمهور سابق که بعد از حمله یازدهم سیتمبر آغاز شد، برنامه عملکرد ملی (عملیات ضرب و عضب) در سال 2014 تا عملیات رد الفساد در سال 2016 برای سرکوب تروریستان در پاکستان گواه فاجعه خلق شده از سوی جنرال ضیاء الحق است، اما بد بختانه ارگان های نظامی خامی های شانرا مطلق میسازد به بعضی از پالیسی های افغانستان که این عمل باعث نا امنی، تلفات جانی و مالی در پاکستان میشود.

این سیاست مربوط میشود به حمایت از طالبانیکه در برابر حکومت کابل میجنگند، بخاطر تضعیف نظام افغانستان. حملات اخیر خشونت بار در افغانستان از سوی طالبان، نشان دهنده آنست که طالبان میخواهند خویش را مطرح کنند. این حملات دیگر هیچ نتیجه برای طالبان ندارد، جز ضرر رسانیدن به مردم عام و بی گناه افغانستان.

این پالیسی دولت پاکستان تنها خصومت ها و تهدیدات هراس افگنانی ختم ناشدنی را در منطقه افزایش داده و بس. جای نگرانی اینست که صادر کردن جنگجویان طالبان به افغانستان بدین معنی که دیگر دولت پاکستان علیه تروریستان هیچ نوع عملیات را بخاطر سرکوب آنان ادامه نمیدهد. عملیات های ذکر شده در موجودیت چنین پالیسی قابل تطبیق نیست. پالیسی نظامیان پاکستان همواره تشدید شورشگری در افغانستان است که این پالیسی هویت افغانان را زیر سوال قرار داده است.

رهبران و مقام های نظامی پاکستان از چهار جنگ در افغانستان هیچکدام را بدوش نگرفته اند. و آنان همواره از دست داشتن در جنگ های افغانستان، استراتیژی رد را در انظار عمومی تعقیب کردند، اما این گزینه دیگر کار آمدی ندارد.

در هفته اول ماه مارچ 2016 سرتاج عزیز مشاور امنیت ملی و سیاست خارجی نخست وزیر پاکستان در انظار عمومی پذیرفت که رهبر (امیر) طالبان از چندین سال بدینسو در پاکستان حضور دارد. اعضای طالبان در جاء های هستند  که در آن امیر شان مقیم باشد و امارت آنان در همان موقعیت تشکیل میشود.

به اساس اظهارات مقام های نظامی پاکستان حضور طالبان در این کشور ثابت میشود، بخاطر حد اقل یک سال است، این مقام ها مدعی اند که خاک پاکستان را از حضور تروریستان پاکسازی کرده اند. مناطق پائینی کروم اجنسی از سوی طیاره های بی پلوت خارجی مورد هدف قرار میگیرد که طی یک سال گذشته در 13 حمله بر منطقه یاد شده و 4 حمله در وزیرستان بر طالبان افغانستانی صورت گرفته است. اخبار رسانه های پاکستان نیز از مرگ فرماندهان مشهور طالبان در این نوع حملات خبر میدهد.

وضع تحریمات علیه رهبران طالبان در پاکستان، اثبات کننده حضور آنان در این خاک است. در 2018 نیز طیارات بی پیلوت خارجی مناطقی را در پاکستان مورد هدف قرار میدهند. شماری از سیاست مداران پاکستان اظهار میدارند که بعضی ها خواهان کشانیدن جنگ افغانستان به پاکستان است، ولی در حقیقت چنین نیست، دولت پاکستان پناگاه های امن برای تروریستان مهیا میکند.

بعضی ها متعجب میشوند که وقتی گزارشات را در رسانه های طرفدار دولت (دولت پاکستان) از کامیابی طالبان در افغانستان مشاهده میکنند. جالب اینست که این دقیقاً همان افراد اند که گزارشات رسانه های کافر (غربی) روی اکثریت موارد انکار میکنند، ولی همان رسانه ها وقتی گزارش را از دست آورد های تروریستی طالبان در افغانستان به نشر می سپارد، این عمل طالبان وطن پرستانه و این گروه شکست ناپذیر شناخته میشود. این خیلی نا امید کننده است که رهبران طالبان از مشاهده صحنه های حملات انتحاری مرگبار در افغانستان خوشحال میشوند.

ولی این نتایج کوتاه مدت است، در نهایت ادامه این سیاست دولت از میان برداشتن امنیت و ثبات سیاسی پاکستان است. تجربه چهار دهه گذشته نشان میدهد که رشد دادن شورشگری و هراس افگنی در افغانستان همان اثرات را بر پاکستان نیز با خود داشته است. تروریستان نه تنها در مناطق قبایلی باقی مانده اند، بلکه در دیگر ولسوالی ها نیز مسکن گزین شده اند. در پشاور تاجران به طالبان عشر و زکات باید پرداخت کنند. در یک کلیمه خلاصه اینکه به اساس گفته های یکی از کارشناسان ارشد پاکستانی، چهل در صد نفوس کراچی تحت نفوذ طالبان قرار دارند.

سیاست حمایت از هراس افگنان نه تنها امنیت منطقه را تهدید میکند، بلکه راه اندازی پروژه های زیر بنایی و حیاتی برای پاکستان را مثل دهلیز اقتصادی پاکستان و چین، تاپی و کاسا 1000 را نیز تهدید میکند. در موجودیت حمایت دولت پاکستان از طالبان، امریکا هیچگاه قادر نخواهد بود تا کاملاً این گروه را از بین ببرد. حمایت های آشکار و بی شرمانه دولت پاکستان از طالبان، در میان افغانان دید نفرت آمیز در برابر این کشور ایجاد نموده است. این حمایت ها در این اواخیر خیلی شدت گرفته که طالبان مسؤلیت چندین حمله تروریستی پر از خشونت را در افغانستان راه اندازی کرده اند.

این سیاست (حمایت دولت پاکستان از هراس افگنی) نه صرف در افغانستان فاجعه آفرین است، بلکه تمامی منطقه را در آتش میسوزاند. گروه نو ظهور داعش در پهلوی سایر گروه های هراس افگن منطقه را به یک میدان جنگ تبدیل میکند و این جنگ مورد جلب توجه مداخله کننده گان خارجی قرار خواهد گرفت.

اکثریت اعضای گروه داعش در افغانستان را پاکستانی ها تشکیل میدهند و هراس افگنان که در افغانستان و پاکستان می جنگند، هیچ نوع ربط به سیاست های کابل در قبال پاکستان ندارد. چون نظامیان کشور حمایت از تروریزم را مطلق به بعضی از پالیسی های افغانستان میداند.

حمایت دولت پاکستان از فعالیت جنگجویان شبکه های تروریستی در شمال افغانستان و در شمار از مناطق پاکستان هیچگونه دلیل منطقی را ارائه نمیکند که این سیاست (حمایت از تروریزم) در پالیسی خارجی دولت پاکستان قرار داشته باشد.

منبع: روزنامه دی نشن

Share this page to Telegram

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *