سرطان در كودكان

comments 0

0 Views

در طول يك دهه گذشته، بهبود درمانها سبب افزايش حيات كودكان مبتلا به سرطان به بيش از 80 درصد شده است. امروزه بسياري از سرطانها درمان شدني است يا با كنترول آنها مي توان كيفيت بهتري براي كودكان تا رسيدن به بزرگسالي ارائه داد.
رايج ترين نوع سرطان كودكان لوكومي، سرطان خون است. لوكومي در مغز استخوان شروع ميشود. مغز استخوان يك ماده اسفنجي داخل استخوانها است كه در آنجا سلولهاي خون ساخته ميشوند. ديگر سرطانهاي كودكان عبارتند از لنفوم (سرطان خوني كه از غدد لنفي آغاز ميشوند) و تومورهاي جامد (توده هاي غيرطبيعي بافت). تومورهاي جامد ممكن است در هر جايي از بدن مثل مغز، گرده، ماهيچه يا استخوان به وجود آيد.
علل سرطانهاي كودكان تا حد زيادي ناشناخته است. سرطانهاي كودكان ممكن است ناگهاني، بدون علائم اوليه به وجود آمده و با معاينات فيزيكي مشخص شود.
اگر در كودك متوجه چيز غيرمعمولي شديد مثل علامتهاي غير قابل توضيح، رشد نامناسب، تورم شكم يا خون در ادرار- او را به داکتر ببريد. اگر داکتر به سرطان مشكوك بود، مجموعه اي از آزمايشات به شناسايي نوع سرطان، محل آن و اينكه آيا به نقاط ديگر بدن پراكنده شده است كمك مي كند.
سرطانها در كودكان مي تواند با سرطان هاي بزرگسالان متفاوت باشد. وقتي به دنبال تشخيص هستيد ببينيد سرطان تا چه حد بر كودك تاثير مي گذارد. اغلب، نتايج براي كودكان بهتر از نتايج بزرگسالان با همان نوع سرطان است.
براي مثال، تومورهاي كودكان نسبت به تومورهاي بزرگسالان به درمان بهتر جواب مي دهند. در انواع تومورهايي كه در كودكان ديده ميشوند سلولهاي سرطاني معمولا رشد سريعتري دارند. بنابراين درمانها در جهت توقف اين رشد سريع انتخاب ميشوند. كودكان مبتلا به لوكومي، لنفوم غير-هوچكين يا برخي تومورهاي جامد خاص اغلب نتايج خوبي دارند.
داکتران برنامه درماني را خاص هر كودك طراحي مي كنند. كودكان اغلب يكي يا چند تا از درمانهاي زير را دريافت مي كنند: داروهاي شيمي درماني، پرتودرماني، جراحي (براي تومورهاي جامد)، ايمن درماني يا پيوند مغز استخوان يا سلولهاي بنيادي خون ساز. عوارض جانبي ناخوشايند متداول بوده و مي تواند ريزش مو، استفراغ و اسهال باشد. اما عوارض زمان كوتاهي پس از پايان درمان اغلب از بين مي روند.
با پيشرفت هاي انجام شده در داروهاي شيمي درماني درمان بسيار ارتقاع يافته است. براي مثال، درمان لوكومي كودكان 30 سال قبل شامل پرتودرماني مغز ميشد. اما پرتو نگاري مي تواند سبب مشكلات ديگري در سلامت فرد در بزرگسالي شود. امروزه، با پيشرفتهاي صورت گرفته در شيمي درماني، انكولوژيستها براي كودكان مبتلا به لوكومي يا برخي ديگر از انواع سرطانها يا كلا از پرتونگاري استفاده نمي كنند يا خيلي كم استفاده مي كنند. اين يك تغيير خوب است چون پرتونگاري تاثيرات بلندمدت براي روي قدرت فكر كردن و يادگيري و ريسك ايجاد تومورهاي مغزي در آينده را دارد.
پيشرفت در درمان اغلب در نتيجه مطالعات باليني بر روي مبتلايان به سرطان بدست آمده اند. كودكان ممكن است بعد از تشخيص سرطان واجد شرايط شركت در برخي مطالعات باليني خاص باشند.
براي انواعي از سرطانها كه در حال حاضردرمانهاي خوبي برايشان وجود دارد، هدف درمان ادامه حيات و كاهش تاثيرات جانبي است. در مطالعات ديگر ايمني و تاثيرگذاري درمانهاي تجربي براي سرطانهايي كه گزينه هاي درماني خوبي در حال حاضر ندارند بررسي ميشود. وقتي درمانهاي استاندارد موثر نبودند برخي از كودكان مي توانند در آزمايشات باليني شركت كنند كه شيوه هاي جديد اميدبخش را بررسي مي كنند.
دانشمندان با هم در ارتباط بوده و تحقيقاتي در جهت آزمايش انواع رايج سرطانهاي كودكان انجام مي دهند. در تحقيقات ديگري تاثيرات داروهاي جديد بالقوه بر تومورهاي جامد در كودكان در بيمارستان ها تست ميشود.
ژنوميكس تصويري جزء به جزء از سولهاي سرطاني، نحوه رشد، ادامه حيات و گسترش آنها ارائه مي دهد. بررسي سرطان در اين سطح مولكولي مي تواند به درمانهاي هدفمندتر منجر شود. براي مثال، به جاي درمان يك نوع از سرطان مغز به يك شيوه، ممكن است انواع فرعي ديگري در سطح مولكولي براي آن سرطان تعريف شده باشد كه به شيوه متفاوتي درمان شود.
اين تحقيقات مولكولي همچنين مي تواند به شيوه هاي باليني جديدي منجر شود. براي مثال، در يك تحقيق، يك ايمن درماني آزمايشي تا حد زيادي نرخ حيات در كودكان مبتلا به نوعي سرطان به نام نوروبلاستوما را بهبود داد. اين سرطان عامل مرگ 12 درصد كودكان مبتلا به سرطان زير 15 سال است. اساس اين درمان جديد يك آنتي بادي است كه خاص همين منظور طراحي شده است- نوعي مولكول سيستم ايمني است كه به سطح سلولهاي نوروبلاستوما مي چسبد. اين آنتي بادي سلولهاي سرطاني را نشانه دار مي كند تا سيستم ايمني خود بدن آنها را تخريب نمايند.
وقتي كودكي تحت درمان سرطان قرار مي گيرد، اعضاي خانواده به راحتي نمي توانند زندگي روزمره خود را پيش برند. كودكان بعد از شيمي درماني يا پرتونگاري ممكن است احساس خستگي كرده و نياز به استراحت بيشتري داشته باشند. با اين وجود كودكان مبتلا به سرطان نيازهايي مشابه ديگر كودكان دارند.
كودك خود را به تماس داشتن با دوستانش تشويق كنيد. اگر كودك بتواند به مدرسه برود حفظ اين تماس آسان تر ميشود. با معلم يا مربي كودك خود تماس گرفته و در مورد بيماري، درمان، غيبتها و هر گونه تغيير مورد نياز در فعاليتهايش با او صحبت كنيد.
كودكان اغلب نگران نحوه برخورد همكلاسي هايشان هستند مخصوصا اگر كودكي غيبت زياد يا تغييرات قابل توجه مثل ريزش مو داشته باشد. به كودك خود بفهمانيد كه بسياري از افراد از جمله كودكان ممكن است نسبت به بيماريهاي جدي واكنش خوبي نداشته باشند. چنين افرادي ممكن است برخورد متفاوتي داشته يا حرفهاي ناخوشايندي به آنها بزنند. بسياري از بچه ها كودك مبتلا به سرطان را مي پذيرند اما ممكن است سوالات زيادي داشته باشند. در مورد نحوه پاسخ دادن به آنها با كودك خود صحبت كنيد.
در مورد تشخيص و درمانهاي بعدي با كودك خود صادق باشيد. بحثهاي متناسب با سن مي توانند به كاهش استرس، ترس و ترديدها كمك كند. تاكيد داشته باشيد كه سرطان مسري نيست و تقصير هيچ كس نيست.
اگر تشخيص داده شد كه كودك شما سرطان دارد ممكن است خود نيز نياز به حمايت داشته باشيد. شما و خانواده تان مي توانيد از هر منبعي كه مي توانيد كمك بگيريد.
در حال حاضر درمانهاي موجود سرطان ارتقاء يافته و شيوه هاي جديدي به وجود آمده اند. تمركز نه تنها بر روي طولاني تر كردن حيات بلكه درمان سرطان و احياي روند طبيعي زندگي است تا شايد اين كودكان بتوانند بيشتر از داکتران و والدينشان عمر كنند.

Share this page to Telegram

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *