رویگرد واقع گرایانه و روی گرد اخلاقی در علم سیاست .

comments 0

0 Views

سیاست در اسلام‌ ‌‌ دارای تقدس است، زیرا هدفی معنوی و الهی را تامین می ‌کند.
تعریف سیاست
سیاست، حساس ‌ترین حوزه فعالیت انسانها در جامعه است که از لحاظ لغوى داراى‌ معانى‌ متعدد‌ است و حکومت نقطه اصلی و کانونى آن به حساب مى ‌آید. و در لسان عربی واژه سیاست‌ یعنى‌ انجام کارى که موجب اصلاح در آن‌ باشد‌ .
در‌ علوم سیاسى نیز تعاریف متفاوت از سیاست ارایه شده است که معروف ‌ترین آن‌ عبارت‌ از آنست که سیاست علم قدرت و هنر اداره حکومت است به مفهوم عمل ، اخذ تصمیم و اجرای آن برای کل جامعه است .
به عبارتی هدف و موضوع علم سیاست بررسی و شناخت قدرت سیاسی است.
امروزه در پهنه سیاست دو نگرش اساسى وجود دارد: یکى برداشت واقع‌ گرایانه یا قدرت محور و دیگرى برداشت ارزش محور یا اخلاق ‌مدار.
1- رویکرد واقع‌ گرایانه به سیاست
برداشت واقع‌ گرایانه سیاست آنست که هدف اصلی سـیاست را ایجاد نظم‌ و امنیت و جلوگیرى از هرج‌ و مرج‌ و بى ‌قانونى در جامعه تشکیل میدهد و سیاسـت وسیله ‌اى براى حفظ چگونگى پایه‌ هاى قدرت به حساب مى ‌آید.
در این رویکرد، مهم‌ ترین مسئله سیاست حفظ قدرت است چرا که فرض بر این است که بدون قدرت هیچ‌ نظم و عدالتى ایجاد نمى ‌شود.
فلهذا، قدرت مرکز ثقل سیاست را تشکیل داده و همه حوادث ‌ها در زندگى سیاسى به قدرت مربوط مى ‌شود و هیچ چیز بیش از قدرت نمى ‌تواند در سیاست مؤثرواقع شود . بر اساس‌ این ملاحظه ، مصلحت دولت فراتر از هر مصلحتى قلمداد مى ‌شود که نسبت به سایر مصلحت ‌ها مقدمتر و قابل ارجعت است.
2- رویکرد‌ اخلاقى‌ به سیاست
رویکرد دوم به سیاست، دید و نگرش‌ اخلاقى‌ است. در این دیدگاه نه سیاست به‌ تنهایی ‌ خود هدف است و نه قدرت‌؛ بلکه‌ اهدافى مهم تر و والاتر‌ وجود دارد ماننده عدالت‌، سعادت، هدایت و رفاعیات عمومی براى انسان‌ ها و جامعه‌ انسانى ترسیم مى ‌شود و وظیفه سـیاست بسترسازى و آماده کردن شرایط براى وصول به‌ این‌ آرمان هاى بنیادین و اساسى میباشد .
از‌ این ‌لحاظ، در این رویکرد‌ سیاست‌ با اخلاق همراه است و سیاستمدار‌ کسى‌ است که انسان و جامعه انسانى را به سوى فضائل اخلاقى پیش مى‌ برد؛ زیرا‌ هدف‌ اساسى جامعه دستیابى شهروندان به‌ حیات‌ معقول‌ و همراه با سعادت‌ و فضیلت‌ و خیرخواهى است.
بنآ سیـاست‌ به‌ عنوان حکمت عملى با اخلاق درآمیخته است و آموزش و تربیت با سیاسـت ارتباطى مستقیم و نزدیک دارد‌، و این نوع رویکرد برداشتى‌ اخلاقى‌ و آرمان‌ خواهانه‌ تلقى مى ‌شود.
درنهایت اخلاق سیاسى با اخلاق عمومى‌ و‌ اخلاق فردى فرق مى ‌کند و ضرورتا آنچه در اخلاق عمومى پسندیده است در اخلاق فردى پسندیده نیست.
نگارنده : شمس حقجو

Share this page to Telegram

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *