جریان مواد مخدر در افغانستان

comments 0

0 Views

از سال 1992 میلادی بدینسو افغانستان به عنوان یکی بزرگترین کشورهای صادرکننده مواد مخدر در جهان عرض اندام نموده و صادرات غیرقانونی تریاک رشد چشمگیری پیدا کرده است.
اگر به سیر تاریخی مواد مخدر به ویژه تریاک و فراورده های آن طی دهه های اخیر بپردازیم کم ترین آمار کشت کوکنار در افغانستان، بر می گردد به زمان حکومت محمد ظاهرشاه آخرین پادشاه و حمد داوود خان نخستین رییس جمهور کشور که تمام زرع و تولید خشخاش تحت نظارت دولت و تنها جهت استفاده آن برای ساخت داروها صورت می‌گرفت.
پس از دولت محمد داوود خان و روی کار آمدن رژیم کمونیستی، ناامنی‌ در برخی مناطق شکل گرفته و با گذشت هر روز افزایش یافت که تا اکنون ادامه دارد.
به این نکته توجه داشته باشیم که نا امنی رابطه مستقیمی با کشت و قاچاق مواد مخدر دارد ، به هر اندازه که ناامنی افزایش یابد فرصت کشت و قاچاق این مواد نیز بیشتر می گردد.
به همین دلیل پس از آغاز جنگ‌های داخلی، با همکاری و تشویق استخبارات پاکستان ( ISI ) گروه‌های مافیایی اقدام به قاچاق مواد مخدر به داخل و بیرون از کشور نمودند و افغانستان پس از رویکار آمدن طالبان بیشترین آمار کشت و قاچاق مواد مخدر را داشت، در اکثر ولایت‌ها این مواد افیونی در تمام زمین‌ها و حتی کنار جاده‌ها و شاهراه‌ها به وفرت کشت می گردید و طالبان افزون بر این که اقدامی برای نابودی کشتزارهای کوکنار ( خشخاش) نمی‌کردند در مقابل مردم را تشویق هم می نمودند تا زرع آن را رونق بیشتر دهند.
پس از حوادث یازدهم سپتامبر 2001 میلادی و سرنگونی حکومت طالبان توسط جبهه متحد شمال به همکاری نظامیان امریکایی و رویکار آمدن حکومت موقت بساط طالبان بر چیده شد اما در آن زمان اقدام مناسبی غرض نابودی این گیاه تباه کن صورت نگرفت و به همین علت افغانستان به عنوان یکی از کشورهای مهم صادرکننده مواد مخدر در جهان باقی ماند و حضور گسترده صدها هزار نیروی غرب در افغانستان نه ‌تنها مانع کشت و قاچاق مواد مخدر افغانستان نشد، بلکه در تسریع و افزایش آن نقش مؤثر ایفا کرد.
هرچند در آغاز حضور نظامیان خارجی برای نابودی مواد مخدر کار هایی صورت گرفت و در چوکات کابینه دولت یک وزارت، بنام وزارت مبارزه با مواد مخدر آغاز به فعالیت کرد و کارهایی از سوی دولت صورت گرفت که از جمله بساط کشت کوکنار را از شمار زیادی از ولایات شمالی ، مرکزی و غربی کشور چیده شد اما با آنهم دولت در جلوگیری از رشد این پدیده در ولایات جنوبی و شرقی به ویژه ولایت هلمند مؤثر واقع نشد.
شورای سرتاسری علمای افغانستان در سال 2004 میلادی فتوایی صادر نموده و بر حرام بودن مواد مخدر تأکید کردند ، همچنین دولت کشت و قاچاق آن را جرم دانست و تأکید بر مجازات عاملان نمود اما با آنهم این پدیده در مناطق نا امن به شدت در حال رشد است.
به اساس آمار های ارایه شده از سوی دولت و نهادهای بین المللی از سال 2001 تااین دم بیشتر از 8 ملیارد دالر امریکایی در امر مبارزه با این پدیده مصرف شد و نیروهای زیاد امنیتی افغان در تخریب کشتزارها بکار گرفته شده است.
گفته می شود که مافیا یک شبکه جهانی است و دولت افغانستان با وجود تمام تلاش ها به تنهایی قادر به نابودی این پدیده نمی باشد قاچاقچیان بزرگ مواد مخدر در کشورهای جهان وجود دارند که باید جامعه جهانی در شناسایی و دستگیری آنها اقدام نماید . به باور من هرگاه جامعه جهانی در دستگیری قاچاقچیان بین‌المللی اقدام نماید، کشت و قاچاق مواد مخدر کاهش قابل ملاحظه پیدا خواهد کرد.
هرچند امروزه افغانستان بیشترین تریاک جهان را تولید می کند مگر صرف 3 در صد پول به دست آمده از آن ، به دهاقین می‌رسد و ٩٧ فیصد آن را قاچاقچیان داخلی و خارجی به جیب می زنند.
مواد مخدر این ماده کشنده افزون بر این که افغانستان را در سطح بین الملل بدنام ساخته است متأسفانه ده ها هزار تن از جوانان و نوجانان کشور را که نیروی فزیکی و فکری کشور را تشکیل می دهند نیز به خود معتاد نموده که یکی از نگرانی های جدی برای آینده افغانستان تلقی می گردد و ایجاب می کند تا جامعه جهانی در راستای نابودی این پدیده دولت افغانستان و به ویژه وزارت مبارزه با مواد مخدر را یاری کند.
در حال حاضر ساحاتی که زیر کنترول نیروهای مخالف دولت قرار دارند به صورت قطع مواد مخدر کش می گردد و قاچاقیان بزرگ مواد مخدر آزادانه در آن مناطق دست به خرید ، فروش و قاچاق مواد مخدر می زنند و گفته می شود که شمار زیادی از فرماندهان محلی طالبان نیز سرگرم قاچاق این پدیده شوم می باشند.

سید جمال اخگر

Share this page to Telegram

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *