تغیر نیافتن ذهنیت جنگی طالبان! // توفیق عظیمی

comments 0

0 Views

خیلی ها فکر میکنند که طالبان امروز متفاوت تر از طالبان گذشته اند، بدین معنی که طالبان سال های ۱۹۹۴ الی ۲۰۰۱ چهره متفاوتر از امروزی ها را در کارنامه های سیاسی و جنگی خود دارند. اما حقیقت امر آن است که تمامی سران سیاسی و نظامی این گروه در یک مسیر فکری روان هستند. حد اقل گذشته از تمامی بینش های فکری این گروه در بخش های متعدد به این مورد میتوان متفق القول بود که این گروه ذهنیت جنگی مشترک دارند.

در طول حاکمیت طالبان و بعد از شکست این گروه در سال ۲۰۰۱ و الی اکنون ما کوچکترین تغیر را در تفکر نظامی این گروه مشاهده نمی کنیم. اساس بینش نظامی این گروه بر مبنای ایجاد وحشت و ترور بنا یافته است . روی همین دلیل بار ها متوجه شده ایم که طالبان در حملات خود بر پوسته های نیرو های امنیتی، حملات تهاجمی خود بر شهر ها و ولسوالی ها و مراکز ولایات از نهایت خشونت کار گرفته اند و این مورد در میان همه شان مشترک بوده است ، ما هیچ حمله ای از طالبان را سراغ نداریم که در آن آنها به جان نیروی های امنیتی، غیر نظامیان وغیره کسانی که در دست شان افتاده است ترحم نموده باشند. بلکه برعکس این تنها خشونت و بوی خون بوده است که ازعملکرد آنها به مشام و چشمان ما رسیده است. حمله این گروه به قول اردوی شاهین در بلخ ، حمله این گروه به شهر قندوز، غزنی و شهر لشکرگاه و فراه و دها حمله تهاجمی این گروه مصداق این مورد است که این گروه جز خشونت که بینش مشترک این گروه در امر مبارزه شان میباشد به هیچ مورد دیگر باورمند نیستند. در حملات که ذکرآن به عمل آمد گروه مسلح طالبان نه تنها که به امر بیگانگان به جان نیرو های امنیتی ترحم نکردند که ضربات سخت مالی و جانی برای مردم این شهر ها وارد نمودند. فرماندهان نظامی این گروه خیلی زیرکانه انتخاب میشوند و همه با یک برنامه واحد آموزش می بینند و در سوق و اراده واحد گونه عمل میکنند و اساس عمل شان را وحشت و دهشت تشکیل میدهد. با وجود سرکوب شدید این گروه از سوی نیرو های امنیتی افغان در سراسر کشور و کوبیدن مواضع نظامی و کشته شدن والیان و فرماندهان نظامی این گروه بخصوص بعد از لغو مذاکرات صلح و شدت یافتن حملات هوایی ایالات متحده آمریکا و نیرو های امنیتی افغان و شکست پی در پی این گروه  در میدان های جنگ هنوز هم ذهنیت این جنگی این گروه تغیر نکرده و آماده صلح نیستند، اما آنچه که تغیر کرده است شیوه مبارزه آنها میباشد.ذهنیت جنگی طالبان آوردن فشار بر دولت افغانستان و تضعیف دولت با رویکرد ایجاد وحشت  است بناءً این گروه در ماه های اخیر بجای حفظ سیطره حاکمیت خود بر مناطق دست داشته شان دست به حملات انتحاری بر غیر نظامیان میزنند. اخیراً ما شاهد حمله انتحاری بر سرک ۱۵ قصبه شهر کابل بودیم که در آن ۳۰ تن کشته و ۵۰ تن زخمی شدند، این حمله در خود حکایت جان دادن دو طفل معصوم را که به طرف مکتب روان بودند و شکار حمله انتحاری این گروه شدند نیر در خود دارد ، ما قبلاً شاهد حملات انتحاری این گروه به نقاط مختلف شهر کابل و سراسر کشور بوده ایم که در اثر همین ذهنیت جنگی طالبان قربانی شدند که از آن جمله میتوان حمله این گروه به آموزشگاه علمی موعود را نام برد. واضح تر بگویم که هیچ حمله انتحاری نیست و نبوده که این گروه در آن افراد غیر نظامی را هدف قرار ندهند و این هدف قرار دادن شان عمدی نبوده باشد. ذهنیت جنگی طالبان تا حدی وحشت گونه است که ما بار ها شاهد سر بریدن مردم خود از سوی این گروه بوده ایم و آن هم  در نقاط مختلف کشور. از طرف یکی از دلایل که مذاکرات صلح نتیجه خوب نمی دهد ذهنیت جنگی طالبان است این گروه پیش از این که به صلح باورمند باشند به ترور وحشت که در آن برای شان چند پولی از درک کمک های حامیان شان و یا کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر بدست میاید باورمند اند. اخیراً موسسه مطالعات ملی که متشکل از شش نهاد مدنی داخلی و بین المللی است در گزارش عین موضوع را تاکید داشتند که ذهنیت جنگی طالبان تغیر نکرده و از طرف سخنگوی حکومت نیز به آن مورد اشاره داشته است بناءً گفته میتوانیم که طالبان در هر لباسی ظاهر شوند باز هم همان طالبان اند که به خون مردم افغانستان تشنه اند و وحشت و دهشت اساس فکری شان را شکل میدهد.

Share this page to Telegram

Comments