تخریب اموال عمومی نشان دهنده شکست طالبان در میدان های نبرد // نیلوفر مستعد

comments 0

0 Views

مردم کابل و نقاط دیگر افغانستان سه روز است که برق ندارند. خاموشی مطلق شب‌های کابل نشان دهنده این است که این شهر چه میزان به انرژی برق وابسته است. طالبان بار دیگر در منطقه جنجالی دنده غوری، در ولایت  بغلان در شمال کابل، دکل‌های برق را با بمب تخریب کرده‌اند. در نتیجه نه تنها کابل بلکه بیش از ده ولایت دیگر را که از همین دکل‌های برق تغذیه می‌کنند، از داشتن برق محروم کرده‌اند. این دکل‌ها مربوط برق وارداتی ازبکستان است.

طالبان همچنین در ولایت قندوز ا دکل برق وارداتی تاجیکستان را نیز قطع کرده‌اند که در نتیجه شهر کابل از داشتن حدود ۶۰۰ مگاوات برق محروم شده است. افغانستان با این که ظرفیت تولید برق آبی، بادی و آفتابی را به اندازه کافی دارد، اما به دلیل نا هماهنگی های که در حکومت کرزی و حکومت وحدت ملی موجود بوده متاسفانه در طول هجده سال گذشته، نتوانسته ایم از این نعمت سرشار کشور را غنی سازیم . تنها کارهای رو بنایی در این زمینه، واردات برق از کشورهای، ایران، ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان بود که هر از گاهی با چالش‌های مختلفی رو به رو می‌شود. تنها در چند سال گذشته، سد تولید برق سلما، که توان تولید بیش از چهل مگاوات برق را دارد، در هرات به بهره برداری رسید و در یکی دو سال گذشته نیز چند پروژه برق خورشیدی در شهرهای مختلف افغانستان آغاز به کار کرده است. با این حال هنوز افغانستان به برق بیشتری نیاز دارد. طرح‌های اقتصادی از سوی حکومت مطرح شده است که یکی از این طرح‌ها تبدیل شدن افغانستان به مسیر انتقال انرژی است. کشورهای جنوب آسیا مانند هند و پاکستان به شدت به انرژی نیازمند هستند. و کشورهای آسیای میانه، ذخایر بیش از نیاز انرژی را با خود دارند. ازبکستان و ترکمنستان در کنار انرژی فسیلی، صاحب انرژی برق فراوان نیزهستند. به همین خاطر در پی فروش این انرژی به کشورهای جنوب آسیا هستند. در این میان افغانستان مسیر خوبی برای انتقال انرژی از آسیای میانه به کشورهای پاکستان و هند است.

افغانستان با درک این که انتقال انرژی از آسیای میانه به پاکستان و هند، می‌تواند نقش اساسی در تامین صلح و ثبات در افغانستان هم داشته باشد، روی این طرح‌ها متمرکز شده است. نتیجه این اقدامات آغاز پروژه‌های بزرگ انتقال گاز از ترکمنستان به پاکستان و هند (تاپی)، انتقال برق از ترکمنستان به پاکستان (تاپ) و انتقال برق از ازبکستان به پاکستان (کاسا ۱۰۰۰) بود. اما با گذشت چند سال، اجرای این پروژه‌ها هنوز به مرحله نهایی نرسیده و افغانستان نتوانسته از موهبت حق ترانزیت این پروژه‌ها بهره‌مند شود. یکی از دلایل اصلی این تاخیر در تطبیق پروژه‌ها مساله امنیت است. متاسفانه اکثر پروژه‌های بزرگ، در مسیر انتقال خود از مناطق ناامن افغانستان می‌گذرند و گروه های تروریستی باعث شده که حکومت افغانستان نتواند در زمینه رفع تهدید‌های امنیتی، تضمین‌های لازم را بدهد. در کنار آن مسایل تکنیکی نیز به‌عنوان یک چالش در تاخیر تطبیق پروژه‌ها مطرح است. اما همچنان ناامنی‌ها بزرگترین مشکل بر سر راه این پروژه‌ها هستند.

Share this page to Telegram

Comments