تاملی بر موجودیت داعش به عنوان گروه جدید جنگی پاکستان در افغانستان و منطقه

comments 0

0 Views

از زمان ایجاد گروه داعش در سوریه و عراق ایتلاف جهانی برای مبارزه با این گروه تبهکار روی دست گرفته شد و هر روز شاهد پیشرفت های در این زمینه بوده ایم، اما داعش افغانستان نه تنها خشکیده نشد بلکه هر روز تعداد این گروه رو به افزایش هست، حال پرسش اساسی این هست که کدام کشور ها و برای چی اهدافی این گروه ها را تمویل و تجهیز میکنند.

در نخست باید گفت گروه داعش که در سوریه و عراق ایجاد شد تا گروه داعش که در افغانستان به وجود آمد تفاوت های چشم گیری از نظر اهداف و برنامه ها دارند، گروه داعش سوریه و عراق مدعی خلافت اسلامی هستند و برای این هدف مناطق را در دست گرفته بودند، اما گروه داعش که در افغانستان به وجود آمده برای اهداف و پلان های خاص استخباراتی تشکیل شده تا برای اهداف کشور ها و سازمان های استخباراتی منطقه و دنیا دست به وحشت و دهشت بزنند،. در تشکیل و تمویل این گروه پاکستان نقش برازنده ای داشته هست، زیرا گروه داعش در کشور ما تنها تغییر چهره داده در گذشته ها القاعده و شبکه خون خوار حقانی بود اما حال نام تغییر کرده و در عملکرد این گروه ها هیچ تغییر نیامده زیرا در گذشته هم هدف این مزدوران کشتن مردم عام بود در حال حاضر هم همان اهداف گذشته با روی کرد خشن تر جریان دارد ، در حمایت این گروه ها پاکستان بیشترین نقش را داشته، زیرا پاکستان از هر گروه جنایت کاری که امنیت و ثبات افغانستان را برهم بزنند حمایت مالی می کند و جای امن برای این گروه ها فراهم کرده و خواهد کرد.

و بار ها مسوولین و آگاهان از پلان گروه مزدور داعش پرده برداشته اند، که این گروه می خواهند در کشور های آسیایی میانه و چین نفوذ کنند و امنیت این کشور ها را برهم بزنند. از این رو پاکستان با حمایت پشت پرده این گروه ها را تمویل و تجهیز می کند و در سیاست خارجی خود از کشور های آسیایی میانه و چین باج میگیرد که گویا دارد با این گروه ها مقاطعه کرده و مبارزه بر ضد این گروه ها می جنگد. در حالی که هیچ گاهی گروه داعش نه به آسیایی میانه خواهد رسید و نه به چین، تنها و تنها این گروه بر ضد مردم افغانستان خواهد جنگید و هر روز از مردم افغانستان قربانی خواهد گرفت

طالبان نیز با این گروه سر مخالفت بلند کرده و چندین باری این دو گروه در ولایت های شرقی و جنوبی با هم درگیر شدند، و در اکثر نبرد ها برد از آن طالبان بود، طالبی که نمی داند برای چی و برای کی می جنگد، طالب که در چنین شرایطی باید دست برادری را به حکومت افغانستان دراز کند و جنگی که نفع آن را کشور های دیگر می برد نه بگوید.  اما حال چنین نشد سوال اساسی این جا هست که چرا حکومت افغانستان نتوانست از این وضعیت به نفع خود استفاده اعظمی را کند و بیشترین ضربه را بر پیکر دشمن بزند.

لازم بود تا حکومت ما از این حالت بیش ترین سود را به نفع خود ببرد و از حالت تماشگر به عنصر فعال که در از بین بردن این دو گروه جنایت کار هیچ غفلت نورزد. زیرا رحم کردن  بر این گروه به مانند تیز کردن دندان پلنگ درنده هست. یا که حکومت هم گوش شنوا را به گوش کر مبدل کرده و چشم بینا را به چشم نابینایی که گویا این کشور هیچ مشکل در بخش امنیتی نداشته و با هیچ گروه در گیر نباشد و این گروه ها به نفع دولت افغانستان می جنگد. بس هست دیگر بزرگان از خواب غفلت بیدار شوید. اینان تمام هستی ما را برده اند، نشاط و شور و مستی ما را برده اند. اینان جز قتل و انتحار کاری دیگر ندارند. اینجا هر روز با اذان صبح بر سر گل دسته های شهر، هر روز دیو فاجعه بیدار می شود. رحم کنید بر حال مردم تان، رحم کنید بر حال شهروندان تان. این جا چند جوان  بی سواد برای اهداف بیگانگان نسل های نخبه و تحصیل کرده ما را از بین می برد.

حال با چنین وضعیت حکومت از اختلافات بین این گروه ها بیشترین سود را با مدیریت مدبرانه به نفع خود تمام کند، در ضمن از جامعه جهانی خواستار فشار های عملی بر کشور حامی تروریزم شود و مبارزه را بر ضد این گروه ها در زمستان پیش رو جدی گرفته و نگذراند تا این دیو صفتان در بهار پیش رو باز هم مردم بی گناه ما را هدف قرار داده و نسل جوان و تحصیل کرده ما را از بین ببرد.

نگارش : پوهاند استاد عارف نظری

Share this page to Telegram

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *