آیا گروه طالبان توان تصمیم گیری مستقلانه را دارند؟ // شمس حقجو

comments 0

0 Views

در شرایطی که بارها ما شاهد عهد شکنی ها از سوی گروه طالبان بوده ایم و از سال های دور تا اکنون همواره از این گروه شاهد آزمون های ناکام در رابطه به مسایلی مانند آتش بس،صلح و …بوده ایم اما با آنهم از نهایت ناگزیری مردم و حکومت افغانستان نسبت به این تعهدات طالبان خوشبینانه و با امید واری نگریسته اند.

گذشت زمان به اثبات رسانیده است که گروه طالبان هرگز نتوانسته اند مستقلانه طرف قضایای مربوط به جنگ و صلح افغانستان باشند و این مسئله باعث گردیده است که حکومت افغانستان در عرض حدود دو دهه نتواند حتی به ابتدایی ترین نتایج با گروه طالبان دست یابد.

این روشن است که گروه طالبان ساخته و بافته کشوری بنام پاکستان می باشد و این کشور در طول عمر خویش هرگز نخواسته است حتی برای یک دوره کوتاه مدت در قبال مسایل افغانستان صادقانه برخورد داشته باشد و این به وضاحت میرساند که طبعاً گروه طالبان نیز از همان چشمه آب خورده اند و طوری که دیده ایم تا کنون موفق نشده اند حتی در یک مورد را بدون اجازت پاکستان مستقلانه تصمیم گیری کرده باشند.

شورای کویته طوری که از نام اش پیداست ظاهراً محل تصمیم گیری رهبران طالبان میباشد اما در واقع محل اصلی تصمیم گیری طالبان همانا دستگاه های اسختباراتی پاکستان میباشد طوری که حتی رهبران این گروه از سوی آی اس آی و حکومت پاکستان عزل و نصب میگردند.

زمان به خوبی ثابت ساخته است که پاکستانی ها حتی به وفادارترین خادمین خویش مانند ملاعمر،ملا منصور،ملا شمس الدین و ملا برادر رحم نمیکنند،طوری که ملا عمر را با توطئه ی زهر از میان برداشت،ملا منصور را به علت خودکامگی ها به وسیله هواپیاهای بدون سرنشین امریکا به قتل رسانید،مولوی شمس الدین را به وسیله افراد وفادار به شبکه حقانی به کام مرگ فرستاد و ملا برادر را به دلیل گرایش های صلح خواهانه اش چندین سال با توطئه زندانی ساخت.

آنچه را تذکر دادم در واقع نمایانگر این است که برای پاکستان حتی بزرگترین رهبران طالبان حیثیت مهرهای بازی شطرنج را دارند و در صورت نیاز حاضر به قربانی هریک از آنان میباشد.

با توجه به این که اکنون باردیگر و پس از یک وقفه ی نسبتاً زیاد بار دیگر گفتگوهای صلح بر سر زبانهاست آیا اینبار شاهد پیشرفت های قابل لمس در این زمینه خواهیم بود؟

پاسخ من دو جزء دارد:

نخست:ازدیاد فشارهای واقعی امریکا بالای حکومت پاکستان و استخبارات حامی طالبان نقش سازنده را در این امر بازی میکند و هرگاه امریکا به این امر موفق شود مسلماً همای صلح در کشور ما افغانستان سایه افگن خواهد شد.

دوم:هرگاه امریکا نتواند گزینه ی فوق را بالای پاکستان تحمیل کند باید گفت که جداسازی طالبان از پیکر استخبارات منطقه و به استقلالیت رساندیدن رهبران این گروه نیز گزینه ی دیگری برای رسیدن به صلح خواهد بود چون در صورت رهایی از بند حلقاتی که تذکر دادم آنگاه رهبران طالب توان تصمیم گیری را خواهند داشت.

با توجه به وضع موجود و دو رنگی های پاکستان و شدت وابستگی گروه طالبان به این کشور نمیتوان خوشبین توافق به نفع مردم افغانستان بود.

Share this page to Telegram

Comments